در اقیانوس ها انرژی بكری نهفته است. از اقیانوس ها می توان دو نوع انرژی گرفت. یکی انرژی حرارتی ناشی از گرمای خورشید و نیز فرایند شكل گیری رسوب لایه های اقیانوسی و دوم انرژی مکانیکی ناشی از جزرومد و امواج.
اقیانوس ها بیش از 70 درصد کره زمین را فراگرفته اند و بزرگ ترین جمع کننده گرمای خورشید به شمار می آیند. گرمای خورشید سطح اقیانوس ها را خیلی بیشتر از اعماق آنها گرم می کند و همین اختلاف دما می تواند باعث ایجاد انرژی حرارتی شود. تنها بخش کوچکی از این گرمای به دام افتاده در اقیانوس ها می تواند انرژی کل زمین را تأمین کند. انرژی حرارتی اقیانوس ها می تواند کاربردهای زیادی داشته باشد و از جمله برای تولید برق مورد استفاده قرار گیرد. سه نوع سیستم برای تبدیل انرژی حرارتی به برق وجود دارد که عبارتند از: چرخه بسته، چرخه باز و ترکیبی.
انرژی مکانیکی اقیانوس کاملاً با انرژی حرارتی آن متفاوت است. درحالی که خورشید بر تمام فعالیت های اقیانوس ها اثر می گذارد، جزر و مد عمدتاً در نتیجه کشش جاذبه ای ماه به وجود می آید و امواج هم عمدتاً به وسیله باد هدایت می شوند. نتیجه آن که جزر و مد و امواج، منابع متناوب انرژی هستند، در حالی که انرژی حرارتی اقیانوس ها نسبتاً ثابت است.
مراكز انرژی های تجدیدپذیر می گویند می توان انرژی جنبشی جزرومدها و امواج اقیانوسی را به دام انداخت و مورد استفاده قرار داد. آنها این انرژی ها را انرژی های تجدیدپذیر دریایی می نامند.
محققان می گویند فرایند دریافت انرژی جنبشی جزرومد و جریانات باز مثل امواج اقیانوسی و نیز انرژی حرارتی شامل انرژی ناشی از فرایند شكل گیری و رسوب لایه های اقیانوسی را می توان با استفاده از فناوری تبدیل حرارتی اقیانوسی بهبود بخشید.
به گفته محققان لازمه گرفتن انرژی جنبشی از جزرومد پیشرفت در ساخت مصالح و استفاده از طرح های جدید در زمینه توربین های مناسب جریانات دریایی و به كارگیری مؤثر آنها است.
در حال حاضر سه مركز مربوط به انرژی های تجدیدپذیر دریایی موسوم به MRE برای بررسی منابع بالقوه انرژی در اقیانوس ها و یافتن راه های بهبود فناوری های مربوط به آنها در آمریكا تشكیل شده است.