کوسه ریشو، با ظاهر منحصربهفرد خود، یکی از جذابترین گونههای کوسه در جهان به شمار میرود. این موجودات که گاهی به آنها "کوسههای فرش" نیز گفته میشود، دارای لبههای منشعب و مشخصی هستند که از سرشان بیرون زدهاند و ظاهری پهن و تخت دارند. اگرچه اولین بار در سال 1867 توصیف شدند، اما همچنان به دلیل اطلاعات اندک دربارهی آنها، موجوداتی رازآلود باقی ماندهاند.
طبقهبندی علمی کوسه ریشو
- فرمانرو: جانوران (Animalia)
- شاخه: طنابداران (Chordata)
- رده: غضروفیماهیان (Chondrichthyes)
- زیررده: نرمآبششداران (Elasmobranchii)
- راسته: کوسهسانان فرشی (Orectolobiformes)
- خانواده: کوسههای ریشو (Orectolobidae)
- سرده: Eucrossorhinus
- گونه: dasypogon
ویژگیها و شناسایی کوسه ریشو
��ام سرده Eucrossorhinus از واژههای یونانی "eu" به معنی "خوب"، "krossoi" به معنی "ریشو" و "rhinos" به معنی "بینی" گرفته شده است. این کوسهها دارای 24 تا 26 جفت زائدهی پوستی بسیار منشعب هستند که از جلوی سر تا بالههای سینهای آنها امتداد دارند. همچنین، دارای سبیلکهای بینی منشعب بر روی سر خود هستند.
کوسه ریشو دارای طرحهایی از خطوط تیره بر روی پوست روشنتر، همراه با لکههای تیره و نواحی زینمانند است.
مانند سایر کوسههای ریشو، کوسههای ریشو دارای سر و دهان بزرگ، بدن پهن و ظاهری خالدار هستند. طول آنها معمولاً حداکثر حدود 1.2 متر (4 فوت) تخمین زده میشود، اگرچه یک گزارش مشکوک، طول یک کوسه ریشو را 3.6 متر (12 فوت) تخمین زده است. این کوسهها دارای سه ردیف دندان تیز و نیشمانند در فک بالا و دو ردیف دندان در فک پایین خود هستند.
تولید مثل
کوسه ریشو از نوع کوسههای تخمزندهزا است، به این معنی که تخمهای ماده در داخل بدن او رشد م��کنند. در طول این فرآیند، نوزادان مواد مغذی خود را در رحم از زرده تخم میگیرند. طول نوزادان هنگام تولد حدود 18 تا 20 سانتیمتر (7 تا 8 اینچ) است.
زیستگاه و حفاظت
کوسههای ریشو در آبهای گرمسیری اقیانوس آرام جنوب غربی، در سواحل اندونزی، استرالیا و گینه نو زندگی میکنند. آنها آبهای کمعمق نزدیک صخرههای مرجانی را ترجیح میدهند، در عمق حدود 2 تا 40 متری (6 تا 131 فوت).
اطلاعات زیادی در مورد این گونه در دسترس نیست و در مقطعی، به نظر میرسید جمعیت آنها در حال کاهش است که منجر به قرار گرفتن آنها در فهرست "نزدیک به تهدید" شد. همانند تمام حیوانات دریایی، تهدیدها شامل آسیب و از بین رفتن زیستگاه صخرههای مرجانی و صید بیرویه است. به دلیل رنگآمیزی زیبا و ظاهر جالب، این کوسهها گاهی در آکواریومها نگهداری میشوند. با این حال، کوسه ریشو اخیراً در فهرست "کمترین نگرانی" قرار گرفته است.
تغذیه
این گونه شبها از ماهیان و بیمهرگان بستر دریا تغذیه میکند. در طول روز، کوسههای ریشو در مناطق حفاظت شده مانند غارها و زیر طاقچهها استراحت میکنند. دهان آنها آنقدر بزرگ است که دیده شده کوسههای دیگر را به طور کامل میبلعند. این کوسه میتواند از سایر ماهیانی که در غارهای آن شریک هستند تغذیه کند.
تهاجمی بودن
کوسههای ریشو به طور کلی برای انسانها تهدید محسوب نمیشوند. با این حال، توانایی استتار آنها با محیط اطراف، همراه با دندانهای تیز، میتواند در صورت برخورد با یکی از این کوسهها منجر به یک گازگرفتگی دردناک شود.
این مقاله در سایت علمی
رایشمند منتشر شده است. خوشحال میشویم اگر
دیدگاه و نظر خود را درباره این موضوع با ما و دیگر خوانندگان در میان بگذارید.