مدتى است كره اى ها براى توسعه چند محور اساسى در كشورشان بودجه اى تخصيص داده اند. از جمله اين محورها نانوتكنولوژى، بيوتكنولوژى و تكنولوژى اطلاعات است. اما محور جالب ديگرى هم مورد توجه آنها قرار گرفته است و آن چيزى است كه به آن نام فناورى فرهنگى داده اند. شايد به همين دليل است كه شاهديم صنعت سينما و شيوه ساخت سريال هاى تلويزيونى در كشور كره جنوبى تحولى اساسى پيدا كرده است و مى كوشد از انسان هايى با شيوه هاى رفتارى خاص الگو و قهرمان بسازد. در واقع كره اى ها فرهنگ را به عنوان نوعى فناورى در نظر گرفته اند كه مى توان آن را وارد جامعه كرد و با توجه به نوع فرهنگى كه وارد جامعه و سيستم كارى مى كنند، مى توانند توسعه اقتصادى - اجتماعى كشورشان را رقم بزنند.

كساني كه تا به حال همديگر را نديده اند و شايد هيچ وقت ديگر هم يكديگر را نبينند، از پشت صفحه رايانه و از طريق شبكه اينترنت، كالا و خدمات و يا تركيبي از اين دو را رد و بدل مي كنند. صفحات «فروش» كه در اينترنت باز مي شود، محصولي را توصيف مي كند و اگر نظر خريدار جلب شد، مشتري در همان لحظه اتصال به شبكه مي تواند تقاضاي خريد را مطرح كند. بسياري از شركت ها، كمپاني ها و حتي خرده فروشي ها هم اينك از اينترنت به عنوان ابزار ارتباطي براي ارائه آگهي، بهبود رابطه با مشتري، بهبود كيفيت كالاو خدمات و رقابت با ديگران براي عرضه ارزان تر و سريع تر كالابهره مي برند.
سرآمدان اين نوع از تجارت امريكا، ژاپن، چين، اتحاديه اروپا، كانادا، هند و حتي كشورهايي نظير تايلند، سنگاپور، كره جنوبي، مالزي و به طور كلي كشورهاي جنوب شرق آسيا هستند. همین طور که می بینیم نام کشور ما در بین آنها دیده نمی شود.

بشر با تلاش برای دستیابی به مواد جدید, با استفاده از مواد ألی (عمدتا هیدروکربنها) موجود در طبیعت به تولید مواد مصنوعی نایل شد. این مواد عمدتا شامل عنصر کربن , هیدروژن, اکسیژن, نیتروژن و گوگرد بوده و به نام مواد پلیمری معروف هستند. مواد پلیمری یا مصنوعی کاربردهای وسیعی , از جمله در ساخت وسایل خانگی , اسباب بازیها, بسته بندیها , کیف و چمدان , کفش , میز و صندلی , شلنگها و لوله های انتقال أب , مواد پوششی به عنوان رنگها برای حفاظت از خوردگی و زینتی , لاستیکهای اتومبیل و بالاخره به عنوان پلیمرهای مهندسی با استحکام بالا حتی در دماهای نسبتا بالا در ساخت اجزایی از ماشین ألات, دارند.