اسید قوی، اسیدی است که به طور کامل در آب به یون‌های خود تفکیک می‌شود. این خاصیت باعث می‌شود محاسبه غلظت یون هیدروژن ([H+])، که مبنای pH است، نسبت به اسیدهای ضعیف، بسیار ساده‌تر باشد. در ادامه، با یک مثال، نحوه محاسبه pH یک اسید قوی را بررسی می‌کنیم.
همه دایناسورها به شکل دندان های تیز و گوشت خوار یا گیاه خواران چاق و کوتاه نبودند؛ برخی از آن ها به اندازه یک بچه گربه یا بچه سگ زیبا بودند (هرچند این موضوع تا حدی به نحوه تصاویری که هنرمندان امروزی از آن ها کشیده اند مربوط می شود). در ادامه، ۱۰ دایناسور واقعی را خواهید دید که به قدری زیبا هستند که می توانند روی جلد یک کارت تولد از دوران دایناسورها قرار بگیرند. (آیا دندان های تان از این همه زیبایی درد گرفته؟ پس به فهرست ما از ۱۰ دایناسور زشت نگاه کنید.)
زعفران گیاهی است که به خانواده زنبق و سوسن تعلق دارد. بیش از 80 گونه مختلف زعفران وجود دارد که در جنوب اروپا، خاومیانه، آسیای مرکزی، چین و آفریقا یافت می شوند. زعفران را می توان از مراتع کوهستانی، دامنه های صخره ای، خارزارها و زمین های جنگلی به دست آورد. زعفران تحمل دمای پایین و آب و هوای سرد را دارد. در ارتفاعات بالا می توان گل های زیبای زعفران را دید که از برف بیرون زده اند. انسان ها 500 سال قبل از میلاد مسیح کشت زعفران را آغاز کردند. این گیاه را می توان به صورت چاشنی، به عنوان رنگ و در مصارف پزشکی مورد استفاده قرار داد.
تعداد ۱۱۸ عنصر شیمیایی شناخته شده وجود دارد. در حالی که برخی از این عناصر مانند اکسیژن برای زنده ماندن ضروری هستند، برخی دیگر به شدت خطرناک می باشند. چه چیزی یک عنصر را "بد" می کند؟ خطرناک ترین عناصر را می توان به سه دسته گسترده تقسیم کرد:
استگوسراس، با نام علمیStegoceras(به معنی "سقف شاخ")، دایناسوری گیاه‌خوار و دوپا بود که در اواخر دوره کرتاسه، حدود 75 میلیون سال پیش، در جنگل‌های غرب آمریکای شمالی زندگی می‌کرد. این جانور با جثه‌ای نسبتاً کوچک، حدود 2 متر طول و 45 کیلوگرم وزن داشت و از ویژگی‌های بارز آن می‌توان به جمجمه ضخیم و گنبدی شکل اشاره کرد، به‌ویژه در جنس نر. این دایناسور بخشی از خانواده پاچی‌سفالوساریدها، یا "خزندگان کله‌ضخیم" بود که به خاطر جمجمه‌های استخوانی بسیار ضخیمشان شناخته می‌شدند.