قدرت ابرنواختر ASASSN-15lh حدود ۲۰۰ برابر از متوسط قدرت ابرنواخترهای شناخته‌شده بیشتر است و درخشش باورنکردنی آن از مجموع نور ستاره‌های کهکشان راه شیری ۲۰ برابر بیشتر برآورد می‌شود. جلوه‌های عجیب و ناشناخته نظیر قدرت و درخشش مافوق تصور ASASSN-15lh، ستاره شناسان را به این باور رسانده که شاید انفجار ستاره‌ای بسیار کمیاب و غیرمعمول موسوم به مگنتار، دلیل ایجاد آن است. مگنتار نوعی ستاره‌ی نوترونی به‌شدت متراکم (دارای جرم بسیار زیاد) در حال فروپاشی است که جرم زیاد، سرعت چرخش وضعی آن را به شکلی باورنکردنی افزایش می‌دهد و یک میدان مغناطیسی با قدرتی مافوق تصور ایجاد می‌کند. سرعت خیره‌کننده‌ی چرخش وضعی مگنتار تحت تأثیر میدان مغناطیسی، می‌تواند منبع انرژی مناسبی برای پایداری و افزایش زمان درخشش آن (نسبت به درخشش معمول حاصل از وقوع ابرنواختر) فراهم کند. می‌توان این پدیده را به یک دینام ساده متصل به یک لامپ تشبیه کرد؛ هر چه دینام با سرعت بیشتری به حرکت درآید، لامپ درخشش بیشتری خواهد داشت.

 تولید و شناسایی میدان‌های گرانشی تحت کنترل با استفاده از میدان‌های مغناطیسی، کنترل این میدان‌ها به واسطه‌ی مطالعه‌ی آن‌ها و کار کردن با آن‌ها برای تولید فناوری‌های جدید به نظر کارهای غیرممکنی می‌آیند، اما این همان چیزی‌ست که اخیرا پرفسور آندره فوزفا (André Füzfa) از دانشگاه نامور (Namur University) در مقاله‌ای جدید پیشنهاد داده است، که این مقاله در مجله‌ی علمی Physical Review D منتشر شده است. اگر این پیشنهاد پیگیری شود، می‌تواند فیزیک و نظریه‌ی نسبیت انیشتین را متحول کنند.