ناظم چندنفر از «بدها»ى كلاس را به زیرزمین تاریك مدرسه برده بود. بچه ها در كلاس گریه مى كردند و قسم مى خوردند در آنجا حیوانات وحشى دیده اند. ناظم به بچه هاى كلاس هشدار مى داد كه اگر درس نخوانید و شیطنت كنید در زیرزمین كنار آن حیوانات زندانى مى شوید. معلم بعد از رفتن ناظم از بچه هاى تنبیه شده پرسید كه آیا شما واقعاً در زیرزمین حیوانات وحشى دیدید؟ آنها گفتند بله. او گفت ولى چنین چیزهایى در زیرزمین وجود ندارد. آنجا فقط یك زیرزمین تاریك است. بعداً خودتان بروید و با دقت نگاه كنید.

هزاران نوع مختلف از پلاستیک ها وجود دارد، از کیسه های خرید گرفته تا اسباب بازی ها، سی دی ها و لوله هایی که در کار لوله کشی مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از پلاستیک ها، مانند آدامس یا لاستیک از قسمت هایی از گیاهان درست می شوند، اما بیشتر انواع مختلف پلاستیک ها را خود انسان ها می سازند. ما آنها را «پلاستیک» می نامیم چراکه پلاستیک به این معنی که آسان خم می شود و یا به اشکال مختلف قالب گیری می شود.
همه پلاستیک ها از گروه های مولکول های هیدروکربن اند. هر یک از این مولکول ها بسیار بزرگ اند و ده ها هزار اتم کربن و اتم هیدروژن در داخل آنها هستند. بیشتر مولکول های پلاستیک فقط از اتم های هیدروژن و کربن هستند یا بیشتر از اتم های هیدروژن و کربن با مقداری اکسیژن، گوگرد، نیتروژن و یا اتم های کلر تشکیل شده اند. پلاستیک ها از مزیت اتم های کربن بهره می برند. مزیت اتم های کربن پیوند خوردن الکترون هایشان با هم در زنجیره های انعطاف پذیر طولانی است تا مولکول های انعطاف پذیر طولانی ایجاد کنند.

این که کدام قوم یا ملت، نخستین بار با بیمه آشنا شدند معلوم نیست. برخی، دریانوردان فنیقی (لبنان کنونی) را مبتکر بیمه دریایی می دانند. به این صورت که دریانوردان از بازرگانان وام می گرفتند و هرگاه دریانورد بدهکار با موفقیت سفر خود را به پایان می رساند، اصل و بهره وام دریافتی را ظرف مدت تعیین شده به بازرگان طلبکار می پرداخت. در طی این مدت کالای دریانورد در گرو بازرگان بود و اگر بازرگان به موقع طلبش را نمی گرفت می توانست کالا را حراج کند. ولی اگر کشتی دریانورد با حوادث دریا مواجه می شد یا دزدان دریایی به آن حمله ور می شدند و کالا به غارت می رفت، وام دهنده (بازرگان) حقی در مورد اصل و بهره وام پرداختی نداشت. پس، بازرگان وام دهنده خطر را تقبل کرده و ریسک می پذیرفت.