ابرهای صاعقه‌دار اسیدی، سطح سوزان، فشار اتمسفری که می‌تواند استخوان‌هایتان را بشکند و محیط طاقت‌فرسای سیاره‌‌ی زهره، آن را به یکی از بدترین و غیر جذاب‌ترین مکان‌های منظومه‌ی شمسی بدل کرده است. اما یافته‌های جدید نشان می‌دهند که در مراحل آغازین حیات بر روی زمین، احتمالا سیاره‌ی زهره نیز قابل سکونت بوده است.

نیروی کشش گرانشی مریخ روی یکی از دو قمرش یعنی فوبوس به تدریج در حال کمتر شدن است و این امر نشان می‌دهد که نابودی این صخره‌ی فضایی در آینده اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسد. اما این امکان وجود دارد که سنگ ریزه‌های بازمانده از نابودی فوبوس به جای پخش شدن در فضای بی‌کران، یک حلقه مانند حلقه‌ی دور زحل را اطراف مریخ به وجود آورند.