مولکولهای آمفیپاتیک دستهای از ترکیبات شیمیایی هستند که هم نواحی قطبی (آبدوست) و هم نواحی غیرقطبی (چربیدوست) دارند. این ویژگی منحصربهفرد، آنها را قادر میسازد تا هم در محیطهای آبی و هم در محیطهای چرب حل شوند و نقشهای حیاتی درشیمیو زیستشناسی ایفا کنند. این مولکولها با نامهای آمفیفیلیک یا آمفیفیل نیز شناخته میشوند. واژه آمفیفیل از ترکیب دو واژه یونانی "amphis" به معنی "هر دو" و "philia" به معنی "دوست داشتن" گرفته شده است که به خوبی بیانگر طبیعت دوگانه این مولکولها است.
آفتابپرستها با تواناییهای خارقالعادهای مثل چشمهای چرخان مستقل، زبان چسبناک پرتابشونده، دمهای گیرنده و تغییر رنگ منحصربهفرد، گویی موجوداتی فضایی هستند. در این مطلب، به ۱۰ حقیقت جالب و خواندنی درباره این موجودات شگفتانگیز میپردازیم، از ریشه نامشان گرفته تا توانایی دیدن نور فرابنفش.
استگوسراس، با نام علمیStegoceras(به معنی "سقف شاخ")، دایناسوری گیاهخوار و دوپا بود که در اواخر دوره کرتاسه، حدود 75 میلیون سال پیش، در جنگلهای غرب آمریکای شمالی زندگی میکرد. این جانور با جثهای نسبتاً کوچک، حدود 2 متر طول و 45 کیلوگرم وزن داشت و از ویژگیهای بارز آن میتوان به جمجمه ضخیم و گنبدی شکل اشاره کرد، بهویژه در جنس نر. این دایناسور بخشی از خانواده پاچیسفالوساریدها، یا "خزندگان کلهضخیم" بود که به خاطر جمجمههای استخوانی بسیار ضخیمشان شناخته میشدند.
ناظم چندنفر از «بدها»ى كلاس را به زیرزمین تاریك مدرسه برده بود. بچه ها در كلاس گریه مى كردند و قسم مى خوردند در آنجا حیوانات وحشى دیده اند. ناظم به بچه هاى كلاس هشدار مى داد كه اگر درس نخوانید و شیطنت كنید در زیرزمین كنار آن حیوانات زندانى مى شوید. معلم بعد از رفتن ناظم از بچه هاى تنبیه شده پرسید كه آیا شما واقعاً در زیرزمین حیوانات وحشى دیدید؟ آنها گفتند بله. او گفت ولى چنین چیزهایى در زیرزمین وجود ندارد. آنجا فقط یك زیرزمین تاریك است. بعداً خودتان بروید و با دقت نگاه كنید.