وقتی صحبت از فرمول مولکولی شکر می‌شود، معمولاً منظور همان شکر خوراکی یاساکارزاست. فرمول مولکولی ساکارزC12H22O11است. به این معنی که هر مولکول شکر از 12 اتم کربن، 22 اتم هیدروژن و 11 اتم اکسیژن تشکیل شده است.
آیا شما فرد درس خوانی هستید. اگر نیستید حتما توصیه می کنیم که درس خوان شوید! ما در این بخش از آموزش زبان مجله علمی رایشمند شما را با جملات و اصطلاحات مرتبط با درس خواندن، امتحان دادن، قبول یا رد شدن و... آشنا می سازیم و امیدواریم همیشه در زندگی قبول شوید
سد، هر نوع مانعی است که جریان آب را مهار می‌کند. هدف اصلی از ساخت سدها، ذخیره‌سازی، مدیریت و یا جلوگیری از جاری شدن بیش از حد آب به مناطق خاص است. علاوه بر این، برخی از سدها برای تولیدبرق آبینیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این مطلب، به سدهای ساخته شده توسط انسان می‌پردازیم؛ اما لازم به ذکر است که سدها می‌توانند به طور طبیعی نیز ایجاد شوند، مانند سدهایی که در اثر رانش زمین یا حتی فعالیت حیواناتی مانند سگ آبی شکل می‌گیرند.
قراردادهای ریاضی مجموعه‌ای از توافق‌ها و شیوه‌های استاندارد یا رایج برای نوشتن، خواندن و تفسیر عبارت‌ها و نمادهای ریاضی هستند. این قراردادها کمک می‌کنند یک عبارت ریاضی تا حد امکان معنای مشخص و مشترکی برای خواننده داشته باشد.
در این مقاله مهم‌ترین قراردادهای مورد استفاده در ریاضیات مقدماتی و جبر، از جمله کاربرد متغیرها و ثابت‌ها، ضرب ضمنی، نمادهای گروه‌بندی، ترتیب انجام عملیات، توان‌ها، کسرها، تابع‌نویسی و روش‌های جلوگیری از ابهام بررسی می‌شوند. همچنین توضیح داده می‌شود که همه این موارد «قانون ریاضی» به معنای قضیه اثبات‌شده نیستند و بعضی از آنها صرفاً قراردادهای نوشتاری‌اند که ممکن است در حوزه‌ها یا نرم‌افزارهای مختلف تفاوت‌هایی داشته باشند.
در بین گازهای واقعی، هلیوم نزدیک‌ترین رفتار را به گاز ایده‌آل دارد. دلیل این امر این است که هلیوم، برخلاف بسیاری از گازها، به صورت تک‌اتمی وجود دارد. این ویژگی باعث می‌شود نیروهای پراکندگی واندروالس بین اتم‌های آن به حداقل برسد.
در فاصله‌‌ی ۳۰۰ سال نوری زمین، ستارهای به اسم HIP68468 قرار دارد؛ این ستاره شباهت زیادی به خورشید دارد و می‌تواند آینده‌ی خورشید را به نمایش بگذارد. تیمی از ستاره‌شناس‌ها که چندین سال است در حال پایش این ستاره هستند، در مطالعه‌ی جدید خود، اعلام کردند ستاره‌ی یادشده در گذشته سیاره‌های مجاور خود را بلعیده است. آنچه سبب نتیجه‌گیری اخیر آنها شده است، مقدار لیتیوم موجود در ستاره‌ی HIP68468 است؛ مقدار این فلز ۴ برابر چیزی است که از ستارهای به قدمت ۶ میلیارد سال می‌توان انتظار داشت. از آنجا که ستاره‌ها معمولا لیتیوم خود را می‌سوزانند، از این‌رو مقدار مازاد این عنصر در ستاره‌ی یادشده در کنار وجود فلزات مقاوم در برابر حرارتی که به‌طور معمول در سیاره‌های سنگی یافت می‌شوند، تنها از طریق بلعیده‌شدن سیاره‌ها توسط این ستاره قابل توجیه هستند.