بار قراردادی (FC) یا Formal Charge، یک مفهوم کلیدی در شیمی است که به ما کمک میکند توزیع الکترونها را در یک مولکول درک کنیم. به طور ساده، بار قراردادی، تفاوت بین تعداد الکترونهای والانس یک اتم (در حالت انفرادی) و تعداد الکترونهایی است که اتم به طور موثر در مولکول "دارد". این فرض بر این است که الکترونهای به اشتراک گذاشته شده در پیوندها، به طور مساوی بین دو اتم پیوندی تقسیم میشوند.
تیمی از ستارهشناسان به سرپرستی توموهارو اوکا، استاد دانشگاه کهیو در ژاپن، موفق به شناسایی تودهی ابری مبهمی موسوم به CO-0.40-0.22 شدهاند که تنها ۲۰۰ سال نوری با مرکز کهکشان راه شیری فاصله دارد. اما چیزی که این توده را غیر عادی جلوه می دهد، پراکندگی سرعت گستردهی آن بواسطهی برخورداری از گازهایی با این ویژگی است. تیم یاد شده این توده را با استفاده از دو رادیوتلسکوپ Nobeyama 45-m در ژاپن و تلسکوپ ASTE در شیلی و زیر نظر رصدخانهی ملی ژاپن یافته است.
شگرد 27: ضرب سریع دو مرحله ای
نقشه : روز 14 را با شگرد ساده ای شروع می کنیم که کمتر کسی به فکر استفاده از آن می افتد. وقتی اعداد خیلی بزرگ اند و ضرب کردن آن ها ساده نیست یک عدد را به دو عدد کوچکتر تبدیل کنید تا محاسبه مهار شدنی تر شود. مثلاً وقتی 16 × 7 به صورت 2 × 8 × 7 درآید حل کردنش سریعتر و آسان تر است. فرض شده است که بیشتر افراد نمی توانند راحت جواب مثال های بعدی را به دست آورند.
مثال ساده ی 1 : 14 × 8
قدم 1 ) 14 را دو پاره کنید : 2 × 7
قدم 2 ) مسئله را بازنویسی کنید : ( جواب ) 112 = 2 × 56 = 2 × 7 × 8
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که مادهای به نام تفلون (Teflon) که به خاطر خاصیت نچسب بودنش مشهور است، چگونه به ظروف پخت و پز میچسبد؟ تفلون که نام تجاری پلی تترا فلوئورو اتیلن (Polytetrafluoroethylene) یا به اختصار PTFE است، نوعی فلوئوروپلیمر (fluoropolymer) است. در این ماده، اتمهای فلوئور چنان محکم به اتمهای کربن متصل شدهاند که عملاً هیچ چیز به آن نمیچسبد. این دستاورد شگفتانگیز علم شیمی، امروزه در تمامی ظروف نچسب مورد استفاده قرار میگیرد. اما سوال اصلی اینجاست: اگر تفلون نچسب است، پس چگونه آن را به تابه میچسبانند تا خاصیت نچسب بودن خود را حفظ کند؟ در ادامه به این سوال پاسخ میدهیم.