انفجار رادیویی سریع (FRB) از  مرموزترین سیگنال‌هایی به شمار می‌رود که تا به امروز از فضا قابل‌شناسایی بوده‌اند. آن‌ها فقط به مدت چند میلی‌ثانیه ادامه پیدا می‌کنند؛ اما در همین دوره‌ی کوتاه زمانی، مقدار انرژی برابر با تمام انرژی تولیدی خورشید در یک روز تولید می‌کنند و ما هیچ ایده‌ای درباره‌ی اینکه آن‌ها از کجا به وجود آمده‌اند، نداریم.
 

آیا جوامع انسانی بر مبنای ایده های نو و افكار متفاوت افراد خلاق به رونق و پیشرفت می رسد؟ پاسخ بیشتر ما به این پرسش مثبت است. اما یک تحقیق نشان داده با این كه بسیاری از افراد در ظاهر می گویند برای خلاقیت ارزش قایلند و حتی از كسانی در بین خودشان كه تخیل بیشتری دارند تعریف می كنند اما این از ته دل نیست.
دلیلی كه محققان می آورند این است كه افراد مایل نیستند با مخاطرات همراه با ابداعات مواجه شوند. در واقع براساس یك قانون عام، ما انسان ها نامشخص بودن، بلاتكلیفی و عدم قطعیت را دوست نداریم و این موضوعات ما را مضطرب می كند. به طوركلی جهان مكان بسیار مبهمی است و بنابراین ما به سختی تلاش می كنیم تا جایی كه می توانیم از ابهامات بكاهیم. این كار را هم با تكرار انتخاب های همیشگی و انتخاب هایی كه وضع موجود را حفظ می كنند انجام می دهیم.

قدرت ابرنواختر ASASSN-15lh حدود ۲۰۰ برابر از متوسط قدرت ابرنواخترهای شناخته‌شده بیشتر است و درخشش باورنکردنی آن از مجموع نور ستاره‌های کهکشان راه شیری ۲۰ برابر بیشتر برآورد می‌شود. جلوه‌های عجیب و ناشناخته نظیر قدرت و درخشش مافوق تصور ASASSN-15lh، ستاره شناسان را به این باور رسانده که شاید انفجار ستاره‌ای بسیار کمیاب و غیرمعمول موسوم به مگنتار، دلیل ایجاد آن است. مگنتار نوعی ستاره‌ی نوترونی به‌شدت متراکم (دارای جرم بسیار زیاد) در حال فروپاشی است که جرم زیاد، سرعت چرخش وضعی آن را به شکلی باورنکردنی افزایش می‌دهد و یک میدان مغناطیسی با قدرتی مافوق تصور ایجاد می‌کند. سرعت خیره‌کننده‌ی چرخش وضعی مگنتار تحت تأثیر میدان مغناطیسی، می‌تواند منبع انرژی مناسبی برای پایداری و افزایش زمان درخشش آن (نسبت به درخشش معمول حاصل از وقوع ابرنواختر) فراهم کند. می‌توان این پدیده را به یک دینام ساده متصل به یک لامپ تشبیه کرد؛ هر چه دینام با سرعت بیشتری به حرکت درآید، لامپ درخشش بیشتری خواهد داشت.

ناسا با تاسیس یک دفتر جدید برای نظارت بر شناسایی و ردیابی اشیاء نزدیک به زمین (NEOs) قصد دارد از تکرار حوادثی مانند برخورد شهاب‌سنگ به روسیه جلوگیری کند. دفتر هماهنگی دفاع از سیاره (PDCO) تمامی پروژه‌های ناسا برای شناسایی و تجزیه و تحلیل سیارک‌ها را زیر یک چتر جمع می‌کند.

از زمان آغاز بررسی‌های ناسا برای مشاهده‌ی سیارک‌ها در سال ۱۹۸۸، بیش از ۱۳۵۰۰ جسم نزدیک زمین کشف شده‌اند و این تعداد با سرعت ۱۵۰۰ عدد در سال در حال افزایش است.