گروهی از دانشمندان به شواهدی از برخورد یک سیارک غول پیکر در چند میلیارد سال پیش به زمین دست یافتهاند. آنها باور دارند که احتمالا تاثیر این برخورد بسیار ویرانکنندهتر از برخوردی بوده که گفته میشود در ۶۶ میلیون سال پیش منجر به شروع روند تدریجی کاهش تعداد دایناسورها یا تسریع آن شده است.
شکوفه های سمی و مضر جلبکی یا HAB در امتداد سواحل جهان از جمله سواحل شمال و جنوب ایران به وجود می آیند. اغلب این شکوفه ها آب را به رنگ قرمز سیر درمی آورند.
شکوفه های مضر جلبکی موقعی رخ می دهند که توده های جلبک -به طور ساده گیاهانی که در دریا زندگی می کنند- به نحوی خارج از کنترل رشد می کنند و شکوفه های مضر تولید می کنند. شکوفه های مضر جلبکی تأثیرات مضری بر انسان ها، ماهی ها، پستانداران دریایی، پرندگان و صدف ها به جا می گذارند. این جلبک ها باعث بروز بیماری در انسان ها هم می شوند که گرچه نادر است ولی می تواند ناتوانایی هایی به وجود آورد و یا حتی کشنده باشد.
داستان تکامل حیات، از دیدگاه بسیاری از متخصصان، اینگونه روایت میشود: ماهیها به چهاراندامان، چهاراندامان به دوزیستان و دوزیستان به خزندگان تکامل یافتند. البته این یک سادهسازی بزرگ است، چرا که برای مثال، ماهیها، چهاراندامان، دوزیستان و خزندگان برای دهها میلیون سال در کنار هم وجود داشتهاند. اما این روایت، برای اهداف ما کافی خواهد بود. برای بسیاری از علاقهمندان به حیات ماقبل تاریخ، آخرین حلقه این زنجیره از اهمیت ویژهای برخوردار است، چرا که دایناسورها، پتروسورها و خزندگان دریایی دوران مزوزوئیک، همگی از خزندگان اجدادی منشأ گرفتهاند.
چرخه اسید سیتریک، که با نامهای چرخه کربس یا چرخه تریکربوکسیلیک اسید (TCA) هم شناخته میشود، یک فرآیند حیاتی در سلولها است که نقش کلیدی در تولید انرژی دارد. این چرخه، مولکولهای غذایی را به انرژی، آب و دیاکسید کربن تجزیه میکند و مواد اولیه مهمی برای سنتز سایر مولکولهای زیستی فراهم میآورد.
انسان یک موجود اجتماعی است. بنابراین بیشتر ما به برقراری تماس اجتماعی و روابط احساس نیاز می کنیم. با این وصف تعریفی که می توان از احساس تنهایی ارایه داد این است: وقتی نیازمان از این نوع تماس برآورده نمی شود، احساسی پیدا می کنیم که همان احساس تنهایی است.