اگر می خواهیم که دیگران به حقوق ما احترام بگذارند، ما باید حقوق دیگران را به رسمیت بشناسیم. اگر ما از نتیجه فکر و اندیشه کسی بدون رعایت حقوقش استفاده کنیم، کسانی نیز بدون زحمت از نتیجه فکر و اندیشه ما سوءاستفاده می کنند. اگر افراد به کار یکدیگر احترام نگذارند، هیچ کس به دنبال کار جدید نمی رود. یکی از حقوقی که همه ما باید رعایت کنیم رعایت حقوق مالکیت فردی یا کپی رایت  است.

رعایت نکردن حقوق مالکیت معنوی به کسانی که از نظر فکری پدید آورنده هستند ضربه می زند. مثلاً در مورد نرم افزارها، برخی با کپی کردن نرم افزارهایی که گاهی چند ماه و حتی چندسال صرف پدید آوردن آنها می شود، به حقوق پدیدآورندگان لطمه می زنند. این افراد قفل سی دی ها را می شکنند و آن را با تیراژ زیاد در جامعه منتشر و توزیع می کنند. در نتیجه در حالی که کشوری نظیر هند با انجام سرمایه گذاری های عظیم درصنعت نرم افزار توانسته بسیاری از عقب ماندگی هایش را جبران کند، اساتید و دانشجویان ایرانی به خاطر رعایت نشدن حقوق مالکیت فکری شان علاقه ای به کار در این زمینه ندارند و سرمایه گذاران خارجی هم وارد این عرصه نمی شوند.

در سال ۱۹۸۴ مرکز زبان دانشگاه آمریکن شروع به استفاده و به کارگیری یک راهبرد جدید برای آموزش زبان خارجی کرد………
نام این روش (شیوه شنیداری) است.در سالهای اخیر این شیوه را (پیشرفت خودکار زبان) نامیده اند.این شیوه می گوید هر تلاشی برای صحبت کردن (یا حتی فکر کردن به زبان) ، قبل از اینکه صحبت کردن خودکار حاصل شود ، منجر به آسیب رسانی در یادگیری شده و نتایج نهایی را محدود می کند! به عبارتی دیگر این متد از یک (دوره سکوت) بسیار طولانی مدت استفاده می کند.