ستاره‌شناسان بر این باورند که بزرگ‌ترین خوشه‌ی کهکشانی جهان در نخستین مراحل پیدایش جهان هستی وجود داشته و جرم تخمینی آن معادل ۵۰۰ تریلیون برابر خورشید بوده است. این خوشه که نام رسمی آن IDCS 1426 است، در فاصله‌ی ۱۰ میلیارد سال نوری از کره‌ی زمین قرار دارد. در حقیقت فاصله‌ی آن با زمین به قدری زیاد است که به عقیده‌ی دانشمندان شروع حرکت پرتوهای نوری که هم اکنون از جانب این خوشه برای ما قابل تشخیص است به زمانی برمی‌گردد که جهان هستی تنها یک چهارم عمر کنونی خود را داشت.

ناسا اخیرا اعلام کرد در حال توسعه‌ی طرحی است که بر اساس آن نوعی فضاپیما پس از پرتاب می‌تواند به دیگر ماهواره‌هایی که در مدار زمین قرار دارند سوخت‌رسانی کند. این وسیله با نام Restore-L Spacecraft Bus معرفی شده است و می‌تواند به‌عنوان یک جایگاه سوخت سیار عمل کند و با رساندن خود به مدارگرد‌ها، مخزن سوخت آن‌ها را پر کند. به این ترتیب عمر ماهواره‌ها بیشتر از آن چیزی خواهد بود که طراحان برای آن‌ها در نظر گرفته بودند.