کنترل داشتن بر خود ظرفیتی در فرد است که موجب می شود رفتار او به جای این که از بیرون و به وسیله عوامل محیطی کنترل شود، از درون وی کنترل شود. یعنی فرد به سطحی از نظم دهندگی شخصی برسد که بتواند عملکردهایش را از درون کنترل کند.
نوجوانی که این ظرفیتش از سنین پیش دبستانی به بعد به تدریج تقویت شده باشد، دارای توانایی خویشتنداری بیشتری است. از آن جایی که این صفت مورد توجه بزرگسالان قرار می گیرد، عزت نفس او هم بالا می رود و در بزرگسالی نیز موفقیت های بیشتری پیدا می کند. رشد تدریجی این ویژگی یکی از ضرورت های مهم تربیتی است.

اسکندر مقدونی از نظر بسیاری از ایرانیان فردی منفور است. به این دلیل که به امپراتوری هخامنشی، بزرگ ترین امپراطوری آن زمان پایان داد، پرسپولیس را آتش زد، مردم را به عنوان برده فروخت و خزاین ایران را تاراج کرد. برعکس غربی ها به اسکندر لقب کبیر می دهند و شیوه فرماندهی او را می ستایند. در این مطلب به مواجهه اسکندر و ایرانیان و شیوه فرماندهی او پرداخته می شود.
اسکندر مقدونی (356-323 قبل از میلاد) از شاه فیلیپ دوم و ملکه المپیا متولد شد. ارسطو فیلسوف مشهور معلمش بود. اسکندر در سن 18 سالگی فرمانده سواره نظام شد و به شاه فیلیپ در شکست دادن ارتش های آتن و تبس کمک کرد. وی پس از مرگ پدرش حمایت ارتش مقدونی را جلب کرد و دشمنانش را از میان برداشت تا به پادشاهی مقدونیه برسد.

دانش آموزان زیادی پیدا می شوند كه مدرسه را دوست ندارند. این را می توان از خوشحالی آنها هنگام تعطیلی مدارس دریافت. به قولی عجله دانش آموزان در ترك مدرسه و جیغ و فریادهایی كه آنها هنگام تعطیلی مدرسه و نیز در آستانه تعطیلات تابستانی سر می دهند به ما می گوید «از این كه از مدرسه آزاد می شویم خوشحالیم». یكی از مهم ترین دلایل دوست داشتنی نبودن مدرسه، فضای آن است كه غالباً در ایجاد و استفاده از آن ذوقی به كار نرفته است.