"سه تار" یکی از قدیمی ترین سازهای ایرانی است و صدایی ظریف و دلنشین دارد. به نظر می رسد که این ساز از خانواده "تنبور" بوده با این تفاوت که تنبور را با چهار انگشت دست راست (بدون شست) به صدا می آورند ولی در سه تار، ناخن سبابه عمل مضراب را انجام می دهد. سه تار در شکل کنونی آن از بعد از اسلام در ایران رواج یافته و پرده بندی و تکنیک خاص آن با موسیقی دستگاهی شکل گرفته است.
مرحوم روح الله خالقی، کتاب "سرگذشت موسیقی ایران" را به منظور شناساندن تاریخچه و چهره های شاخص موسیقی کشورمان به رشته تحریر در آورد. اسماعیل نواب صفا در کتاب قصه شمع (خاطرات هنری)، آثار خالقی را به دو دسته آثار موسیقی و آثار قلمی تقسیم می کند. در مورد آثار قلمی خالقی، نواب صفا بیان می کند که استاد خالقی در تحریر مطالب و وقایع شیوه ای روان و قلمی جذاب و محکم دارد.
نینوا یکی از برجسته ترین موسیقی های تاریخ معاصر ایران است. این موزیک را از نظر محبوبیت نیز با "ای ایران" ساخته روح الله خالقی مقایسه می کنند. این موزیک در غرب هم از شهرت زیادی برخوردار است.
در هنگام جنگ جهانی دوم كه از سال 1939 شروع شد و تا سال 1945 ادامه پیدا كرد، ایران خودش را بی طرف اعلام كرد. اما به بی طرفی کشورمان احترام گذاشته نشد و سربازان شوروی سابق و انگلیس ایران را اشغال كردند. دولت قدرتش را از دست داد و كشورمان را بیگانگان در دست گرفتند. در این شرایط شور میهن پرستی مردم را فراگرفت.