در اوایل قرن هجدهم، گفته میشد که برق آسمان خاصیت مغناطیسی عقربههای قطبنما را تغییر میدهد و کاردکها و چنگالها را آهنربا میکند. بعضی از پژوهشگران معتقد بودند که توانستهاند سوزنهای فولادی را، با تخلیه الکتریکی بطری لیدن در آنها، به حالت مغناطیسی در آورند. این گزارشها دلالت بر آن داشت که الکتریسیته و مغناطیس به طریقی رابطهای نزدیک با هم دارند. اما این مشاهدات اتفاقی یا آزمایشهای عمدی و از پیش طراحی شده که ممکن بود منجر به مفاهیم و تئوریهای مفید شوند، دنبال نشد.