تنها سوالی که هیچوقت نمی‌شنوید مردی که به تازگی با یک دختر آشنا شده است بپرسد این است: «آیا به من متعهد می‌شود؟» به نظر می‌رسد این سوال‌ها و تردیدها متعلق به خانم‌هاست.
خانم‌ها در همه سنین و فرهنگ‌ها به شدت می‌خواهند پاسخ این سوالات را در روابط خود بدانند: آیا من را دوست دارد؟ آیا به من جدی فکر می‌کند؟ آیا روزی به من متعهد خواهد شد؟  همه ما این تردیدها را در روابطمان تجربه کرده‌ایم. قابل درک است. وقتی با قلبتان وارد رابطه‌ای می‌شوید، ممکن است ماه‌ها، و سال‌‌هایی از عمرتان را بفهمید با مردی بوده‌اید که هیچوقت نمی خواسته رابطه‌اش را با شما جدی‌تر کند و شما را تا پایان عمر کنار خود داشته باشد. وضعیت شما بعد از تمام شدن این رابطه‌ها هم چندان جالب نخواهد بود.
 

با وجود پیشرفت هایی كه در فهم ما از بیماری های روانی به وجود آمده، اما نحوه معالجه این بیماری ها از نیم قرن پیش تاكنون بهتر نشده است. این نظر ریچارد بنتال، روانپزشك كلینیكی بریتانیایی است. بنتال كه كتاب جنجال برانگیزی به نام «پزشكی ذهن» نوشته می گوید كه كه كارهایی كه در حوزه روانپزشكی انجام شده به شدت غیرعلمی است و از كمك واقعی به بیمارانی كه از مشكلات روانی رنج می برند عاجز است.
بنتال می گوید كه ریشه مشكل تمركز سنگین روانپزشكی بر بیومدیكال (پزشكی زیستی) است كه تحقیقاتش نشان می دهد اشتباهی مهلك است. او ادعا می كند كه داروهای ضد بیماری های روانی هم خیلی خوب عمل نمی كنند و عقاید و برداشت هایی كه درباره آنها وجود دارد درواقع نتیجه بازاریابی های ماهرانه صنایع داروسازی است.