شاید فیلم های مرد آهنی را دیده باشید و یا داستان های آن را خوانده باشید. مرد آهنی انسانی است که یک اسکلت خارجی می پوشد و این پوشش موجب افزایش توانایی های فیزیکی طبیعی اش به عنوان یک انسان می شود.
از فیلم و داستان که بگذریم حوزه سیستم های اسکلت پوشیدنی به طور مداوم در حال تکامل است و دایم در زمینه آن ابداعاتی انجام می شود. اسکلت پوشیدنی در کنار سلاح های لیزری از جمله ابزاری است که در جنگ های آینده مورد استفاده قرار می گیرد.  

هزاران نوع مختلف از پلاستیک ها وجود دارد، از کیسه های خرید گرفته تا اسباب بازی ها، سی دی ها و لوله هایی که در کار لوله کشی مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از پلاستیک ها، مانند آدامس یا لاستیک از قسمت هایی از گیاهان درست می شوند، اما بیشتر انواع مختلف پلاستیک ها را خود انسان ها می سازند. ما آنها را «پلاستیک» می نامیم چراکه پلاستیک به این معنی که آسان خم می شود و یا به اشکال مختلف قالب گیری می شود.
همه پلاستیک ها از گروه های مولکول های هیدروکربن اند. هر یک از این مولکول ها بسیار بزرگ اند و ده ها هزار اتم کربن و اتم هیدروژن در داخل آنها هستند. بیشتر مولکول های پلاستیک فقط از اتم های هیدروژن و کربن هستند یا بیشتر از اتم های هیدروژن و کربن با مقداری اکسیژن، گوگرد، نیتروژن و یا اتم های کلر تشکیل شده اند. پلاستیک ها از مزیت اتم های کربن بهره می برند. مزیت اتم های کربن پیوند خوردن الکترون هایشان با هم در زنجیره های انعطاف پذیر طولانی است تا مولکول های انعطاف پذیر طولانی ایجاد کنند.

با در نظر گرفتن یک مجموعه و با تعریف یک عمل در آن، معادله ای حاکی از عکس آن عمل مطرح می شود. در میان ملت های متمدن گذشته، هندیها و یونانی ها روش های پیشرفته تری را برای حل معادلات به کار می برده اند. روش هندی ها بیانی بوده است، همانند روشی که امروزه در حل مسئله ها و معماهایی که در گفتگوها مطرح می شوند به کار می روند و در آن از علامت ها و نمادها استفاده نمی شود. روش یونانی ها متأثر از روش مصری ها، ترخیمی بوده است که در این روش به جای کلمات و اصطلاحات که کاربرد زیادی داشته اند، کوتاه شده آن را به کار می برده اند.