دانشمندان می گویند مهارتی وجود دارد كه اگر آن را بیاموزیم عمیقاً می توانیم شكل زندگی مان را تغییر دهیم. افراد معمولاً درباره تأثیر وضعیت اجتماعی و اقتصادی جامعه و ضریب هوشی بر زندگی مان صحبت می كنند، در حالی كه این شرایط در برابر مداخله آنها مقاومند. درمقابل، كنترل برخود مهارتی است كه درصورت استفاده از آن می توانیم وضع زندگی مان را به شكل فراگیری بهبود بخشیم.
اگر به محیطی كه در آن زندگی می كنید دقت كنید، متوجه می شوید طوری طراحی شده كه به طور دایم كنترل ما را بر خود به چالش می گیرد. به عنوان مثال شرکت ها اهداف و انگیزه هایی دارند و براساس آنها می كوشند ما را وادارند همین حالا خریدهایی را انجام دهیم. كسب و كارهایی هم موفق ترند كه این كار را بهتر از بقیه انجام دهند تا دست كم در كوتاه مدت رونق داشته باشند. این تنها یكی از موضوعاتی است كه توانایی ما را برای مقاومت در مقابل وسوسه ها و تمرین كنترل برخود در بوته آزمایش قرار می دهد.

تاكنون شماری از كتاب های علمی با موضوع «ادراك غیرمنطقی خطر» به چاپ رسیده است. این كتاب ها می گویند كه چرا بعضی از افراد از واكسن، اشعه ناشی از تلفن های همراه و برخی دیگر از مؤلفه های دنیای جدید می ترسند در حالی كه علم می گوید این موارد آن طور كه آنها فكر می كنند خطرناك نیست. همچنین این كتاب ها می كوشند توضیح دهند چرا ما از تغییرات آب و هوایی، چاقی و یا باكتری های مقاوم در مقابل آنتی بیوتیك ها یا خطرات دیگری كه علم به عنوان تهدیدهای عظیم سلامتی و ایمنی تشخیص داده نمی ترسیم؟

اگر روابطی دارید كه در گیرودار حفظ و پروراندنشان هستید، پس یار و همراه خوبی هستید. کتابی که در حوزه زیست شناسی تكاملی منتشر شده تصریح می كند توانایی ما برای مدیریت روابط اجتماعی پیچیده ای مثل ارتباط با همكاران، دوستان دوران كودكی و آشنایان و ... همان چیزی است كه باعث شده مغز انسان بزرگ پیشرفته شود.

با وجود پیشرفت هایی كه در فهم ما از بیماری های روانی به وجود آمده، اما نحوه معالجه این بیماری ها از نیم قرن پیش تاكنون بهتر نشده است. این نظر ریچارد بنتال، روانپزشك كلینیكی بریتانیایی است. بنتال كه كتاب جنجال برانگیزی به نام «پزشكی ذهن» نوشته می گوید كه كه كارهایی كه در حوزه روانپزشكی انجام شده به شدت غیرعلمی است و از كمك واقعی به بیمارانی كه از مشكلات روانی رنج می برند عاجز است.
بنتال می گوید كه ریشه مشكل تمركز سنگین روانپزشكی بر بیومدیكال (پزشكی زیستی) است كه تحقیقاتش نشان می دهد اشتباهی مهلك است. او ادعا می كند كه داروهای ضد بیماری های روانی هم خیلی خوب عمل نمی كنند و عقاید و برداشت هایی كه درباره آنها وجود دارد درواقع نتیجه بازاریابی های ماهرانه صنایع داروسازی است.

اراده آموزش و پرورش برای این كه هرچه بیشتر رایانه ها را وارد فضای مدارس كند شاید بتواند به آموزش های خودحفاظتی دانش آموزان در برابر این نوع سایت ها و به طوركلی فضای ناامن اینترنت انسجام بیشتری ببخشد. چراكه به دلیل اختلاف نسل ها بسیاری از والدین آشنایی چندانی با رایانه ندارند و نهادهای اجرایی هم برای مقابله با خطرات فضای اینترنت روشی جز فیلترینگ نمی شناسند كه به هرحال همیشه برای دور زدن آن راه هایی هست و 100 درصد این قبیل سایت ها را هم نمی توان فیلتر كرد.

در شهر پاریس كبوترها بدون هیچ نگرانی ای در پیاده روها كنار مردم راه می روند. این پرندگان كه سال ها است كسی مزاحم آنها نمی شود به قدری از بابت مردمی كه به حفاظت از محیط زیست بها می دهند مورد ملاطفت قرار گرفته اند كه به نظر می رسد دیگر حتی پرواز كردن را فراموش كرده اند و  گاهی خودشان به معضلی برای شهرداری تبدیل می شوند. البته بحران محیط زیست ناشی از آلودگی هوای این شهر نیز به گونه ای نیست كه پرندگان را از آن فراری دهد.

ناظم چندنفر از «بدها»ى كلاس را به زیرزمین تاریك مدرسه برده بود. بچه ها در كلاس گریه مى كردند و قسم مى خوردند در آنجا حیوانات وحشى دیده اند. ناظم به بچه هاى كلاس هشدار مى داد كه اگر درس نخوانید و شیطنت كنید در زیرزمین كنار آن حیوانات زندانى مى شوید. معلم بعد از رفتن ناظم از بچه هاى تنبیه شده پرسید كه آیا شما واقعاً در زیرزمین حیوانات وحشى دیدید؟ آنها گفتند بله. او گفت ولى چنین چیزهایى در زیرزمین وجود ندارد. آنجا فقط یك زیرزمین تاریك است. بعداً خودتان بروید و با دقت نگاه كنید.

قرن ۲۱ به سمتى مى رود كه بیشتر مشاغل به دانش و مهارت هاى رایانه اى نیاز خواهند داشت. اتصال مدارس به شبكه اینترنت این امكان را به وجود مى آورد تا كودكان و نوجوانان ما با چنین مهارت هایى آشنا شوند. هنگامى كه آنها كاربردهاى صحیح رایانه و اینترنت را بیاموزند به خودى خود به تصحیح فرهنگ استفاده از اینترنت كمك خواهند كرد.
در صورتى كه مدارس از این امكان به خوبى استفاده كنند، رایانه و اینترنت در نحوه تدریس و ارزشیابى تأثیر مى گذارد و برنامه هاى درسى تا حدودى تغییر مى كند. به این ترتیب دانش آموزان یاد مى گیرند انبوهى از اطلاعات را پردازش كنند و از این اطلاعات براى یادگیرى بیشتر درس ها بهره ببرند.

تیك ها حركات غیرطبیعی، ناگهانی، سریع و تكرار شونده ای هستند كه ممكن است افراد در مرحله ای از زندگی خود به آنها دچار شوند. تیك به فرم های گوناگون مانند پلك زدن پیاپی، صاف كردن گلو، تولید صدایی خاص، شكلك درآوردن، بالا انداختن شانه ها، فین فین كردن و سرفه كردن دیده می شود.

دانش آموزان زیادی پیدا می شوند كه مدرسه را دوست ندارند. این را می توان از خوشحالی آنها هنگام تعطیلی مدارس دریافت. به قولی عجله دانش آموزان در ترك مدرسه و جیغ و فریادهایی كه آنها هنگام تعطیلی مدرسه و نیز در آستانه تعطیلات تابستانی سر می دهند به ما می گوید «از این كه از مدرسه آزاد می شویم خوشحالیم». یكی از مهم ترین دلایل دوست داشتنی نبودن مدرسه، فضای آن است كه غالباً در ایجاد و استفاده از آن ذوقی به كار نرفته است.

بى شك فرهنگ ایرانى ویژگى هاى خوب زیادى دارد، ولى بهتر است بعضى ویژگى هاى فرهنگى مان را نقد كنیم. مثلاً تعارف در فرهنگ ما نشانه محبت است و به خاطر این ویژگى فرهنگى چه بسا احساس حمایت و امنیت مى كنیم. شاید غربى ها هم از آن طرف بام مى افتند كه اصلاً باهم تعارف ندارند. ولى گاهى پافشارى و افراط در یك كار مى تواند خیلى بیشتر از آن چه به نظر مى رسد، زیان آور باشد.