وقتی به یک عنکبوت پرشی نگاه می کنید، این عنکبوت با چشمان بزرگش که به سمت جلو قرار دارند، به شما خیره می شود. این عنکبوت ها در سرتاسر جهان، از جمله قاره های آمریکا، اروپا، آسیا، آفریقا و استرالیا یافت می شوند. خانواده Salticidae بزرگ ترین خانواده عنکبوت هاست و بیش از 5000 گونه در سراسر جهان دارد. اگرچه این گونه ها عمدتاً در مناطق گرمسیری فراوان هستند، اما تقریباً در تمام مناطق زندگی به وفور دیده می شوند.

ویژگی های عنکبوت های پرشی

عنکبوت های پرشی کوچک و شکارچیانی سرسخت هستند. آن ها معمولاً پشمالو بوده و اندازه بدنشان کمتر از نیم اینچ است. اعضای این خانواده می توانند بدوند، بالا بروند و (زمان طور که نام عمومی آن ها نشان می دهد) بپرند. قبل از پرش، عنکبوت یک رشته ابریشم به سطح زیر خود متصل می کند تا در صورت لزوم بتواند به سرعت به محل استراحت خود برگردد.

اعضای خانواده Salticidae، مانند بیشتر دیگر عنکبوت ها، دارای هشت چشم هستند. آرایش منحصر به فرد چشمان آن ها باعث می شود که بتوان آن ها را به راحتی از دیگر گونه ها تشخیص داد. یک عنکبوت پرشی چهار چشم بر روی صورتش دارد که یک جفت بزرگ در مرکز آن قرار دارد و به آن ظاهری تقریباً بیگانه می بخشد. سایر چشم های کوچک تر در سطح پشتی سفت گاه (ساختاری که سر و سینه را ترکیب می کند) قرار دارند.

عنکبوت پرشی هیمالیا (Euophrys omnisuperstes) در ارتفاعات بالای کوه های هیمالیا زندگی می کند. آن ها از حشراتی تغذیه می کنند که به وسیله باد از ارتفاعات پایین به سمت بالا حمل می شوند. نام گونه آن ها، omnisuperstes، به معنای "بالاترین از همه" است، بنابراین جای تعجب نیست که نمونه هایی از این گونه شگفت انگیز در کوه اورست در ارتفاعات 22000 فوتی پیدا شده اند.

رژیم غذایی و چرخه زندگی

عنکبوت های پرشی به شکار و تغذیه از حشرات کوچک می پردازند. تمامی آن ها گوشت خوار هستند، اما چند گونه نیز از گرده و شهد تغذیه می کنند.

ماده های عنکبوت پرشی برای تخم هایشان یک پوشش ابریشمی می سازند و غالباً بر روی آن ها نگهبانی می کنند تا زمانی که تخم ها به دنیا بیایند. (شاید شما این عنکبوت ها را با تخم هایشان در گوشه های پنجره ها یا قاب درها دیده اید.) جوجه عنکبوت های پرشی از کیسه تخم بیرون می آیند و به شکل نسخه های کوچک والدینشان هستند. آن ها پوست اندازی کرده و به سن بزرگسالی می رسند.

عنکبوت های پرشی: رفتارها و دفاع ها

همان طور که نام عمومی آن ها نشان می دهد، یک عنکبوت پرشی می تواند به دوردست ها بپرد، به طوری که قادر است مسافت هایی بیشتر از 50 برابر طول بدنش را طی کند. اما اگر پاهای آن ها را بررسی کنید، متوجه می شوید که از نظر ظاهری قوی یا عضلانی به نظر نمی رسند. به جای تکیه بر قدرت عضلانی برای پرش، اعضای این خانواده قادرند به سرعت فشار خون را در پاهای خود افزایش دهند که باعث می شود پاها بسط یافته و بدنشان را در هوا به جلو پرتاب کند.

اندازه و شکل چشمان عنکبوت های پرشی به آن ها بینایی عالی می دهد. اعضای خانواده Salticidae از بینایی پیشرفته خود به عنوان شکارچی استفاده می کنند و با استفاده از بینایی با وضوح بالا، طعمه های بالقوه را شناسایی می کنند. برخی از عنکبوت های پرشی از دیگر حشرات مانند مورچه ها تقلید می کنند. دیگران قادرند خود را به رنگ محیط پیرامونشان درآورند و به این ترتیب به طعمه نزدیک شوند. حشرات و عنکبوت هایی که بینایی بالایی دارند، معمولاً در طی یک رقص درباری پیچیده برای جذب جفت، شرکت می کنند و عنکبوت های پرشی هم از این قاعده مستثنی نیستند.