بر اساس افسانه‌ها، بازی‌های المپیک باستان توسط هراکلس (هرکول رومی)، پسر زئوس، بنیان نهاده شد. اما نخستین دوره بازی‌هایی که اسناد مکتوب از آن در دست داریم، به سال 776 قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد. البته، باور بر این است که این بازی‌ها سال‌ها قبل از آن نیز برگزار می‌شده‌اند.
در آن دوره از بازی‌های المپیک، یک دونده برهنه به نام کورئبوس (Coroebus)، آشپزی از الیس، در تنها رشته ورزشی موجود در المپیک، یعنی استادیوم (Stade) به مسافت تقریبی 192 متر (210 یارد)، به پیروزی رسید. به این ترتیب، کورئبوس به عنوان نخستین قهرمان المپیک در تاریخ ثبت شد.
بازی‌های المپیک باستان به مرور زمان توسعه یافت و نزدیک به 1200 سال، هر چهار سال یک بار برگزار می‌شد. اما در سال 393 پس از میلاد، تئودوسیوس اول، امپراتور روم و یک مسیحی، به دلیل ریشه‌های پاگانیستی (شرک‌آمیز) این بازی‌ها، دستور به توقف آن داد. با این حال، میراث المپیک باستان و نام قهرمان المپیک در تاریخ ماندگار شد. این بازی‌های باستانی زمینه ساز المپیک مدرن شدند.
پیر دو کوبرتن: احیاگر بازی‌های المپیک
تقریباً 1500 سال بعد از تعطیلی بازی‌های باستان، یک جوان فرانسوی به نام پیر دو کوبرتن، آستین همت برای احیای این سنت کهن بالا زد. کوبرتن، که امروزه به عنوان "le Rénovateur" (احیاگر) شناخته می‌شود، یک اشراف‌زاده فرانسوی بود که در اول ژانویه 1863 متولد شد. او تنها هفت سال داشت که فرانسه در جریان جنگ فرانسه و پروس در سال 1870 توسط آلمان‌ها اشغال شد.
برخی بر این باورند که کوبرتن شکست فرانسه را نه ناشی از کمبود مهارت‌های نظامی، بلکه به دلیل فقدان نشاط و آمادگی جسمانی سربازان فرانسوی می‌دانست. او پس از بررسی نظام آموزشی کودکان آلمانی، انگلیسی و آمریکایی به این نتیجه رسید که ورزش، و به طور خاص، رشته‌های ورزشی مختلف، نقشی اساسی در پرورش افراد توانمند و دارای روحیه‌ای قوی دارند.
تلاش‌های کوبرتن برای جلب توجه فرانسوی‌ها به ورزش با استقبال چندانی مواجه نشد. با این وجود، او دست از تلاش برنداشت. در سال 1890، او یک سازمان ورزشی به نام "Union des Sociétés Francaises de Sports Athlétiques" (USFSA) را تأسیس کرد. دو سال بعد، کوبرتن برای اولین بار ایده خود برای احیای بازی‌های المپیک را مطرح کرد. او در جلسه اتحادیه ورزش‌های دوومیدانی در پاریس در 25 نوامبر 1892، اظهار داشت:
بیایید قایقرانان، دوندگان و شمشیربازان خود را به سرزمین‌های دیگر صادر کنیم. این تجارت آزاد واقعی آینده است؛ و روزی که وارد اروپا شود، آرمان صلح، متحدی جدید و قدرتمند خواهد یافت. این مرا بر آن می‌دارد تا به گام دیگری اشاره کنم که اکنون پیشنهاد می‌کنم و در آن می‌خواهم که کمکی را که تا به حال به من کرده‌اید، دوباره گسترش دهید، تا با هم بتوانیم، بر پایه شرایط زندگی مدرن خود، وظیفه باشکوه و سودمند احیای بازی‌های المپیک را محقق کنیم.
با این حال، سخنرانی او در آن زمان الهام‌بخش اقدام عملی نشد. تلاش‌های او برای احیای المپیک ادامه یافت تا به ثمر نشست و المپیک مدرن شکل گرفت.
تاسیس بازی‌های المپیک مدرن
اگرچه کوبرتن اولین کسی نبود که ایده احیای بازی‌های المپیک را مطرح کرد، اما قطعاً او با نفوذترین و پیگیرترین فرد در این زمینه بود. دو سال بعد، کوبرتن جلسه‌ای با حضور 79 نماینده از 9 کشور مختلف ترتیب داد. او این نمایندگان را در یک سالن همایش که با نقاشی‌های دیواری نئوکلاسیک و سایر عناصر تزئینی مشابه آراسته شده بود، گرد هم آورد. در این جلسه، کوبرتن با بیانی شیوا و رسا، درباره احیای بازی‌های المپیک سخنرانی کرد. این بار، سخنان کوبرتن با استقبال و علاقه مواجه شد.
نمایندگان حاضر در کنفرانس به اتفاق آرا به برگزاری بازی‌های المپیک رای مثبت دادند. آنها همچنین تصمیم گرفتند که کوبرتن یک کمیته بین‌المللی برای سازماندهی بازی‌ها تشکیل دهد. این کمیته به کمیته بین‌المللی المپیک (IOC; Comité Internationale Olympique) تبدیل شد و دمتریوس ویکلِس از یونان به عنوان اولین رئیس آن انتخاب شد. شهر آتن به عنوان محل برگزاری بازی‌های المپیک مدرن برگزیده شد و برنامه‌ریزی‌ها آغاز گردید. به این ترتیب، دور جدیدی در تاریخ المپیک آغاز شد و این رویداد ورزشی به شکوه سابق خود بازگشت.
تاریخچه المپیک: از یونان باستان تا بازی‌های مدرن — https://rayeshmand.ir/article/history-of-the-olympics