قورباغه طلایی، با نام علمی Bufo periglenes، یکی از غم‌انگیزترین داستان‌های انقراض در دنیای حیات وحش است. این دوزیست کوچک زمانی در جنگل‌های بارانی کاستاریکا، در ارتفاعات بالا، به وفور یافت می‌شد.
مشخصات ظاهری:
- زیستگاه: جنگل‌های گرمسیری کاستاریکا
- دوره تاریخی: پلیستوسن تا دوران مدرن (2 میلیون تا 20 سال پیش)
- اندازه و وزن: طول حدود 5 تا 7.5 سانتی‌متر و وزن حدود 28 گرم
- رژیم غذایی: حشرات
- ویژگی‌های متمایز کننده: نرها به رنگ نارنجی درخشان و ماده‌ها بزرگتر با رنگ کمتر جذاب
قورباغه‌های طلایی نر به رنگ نارنجی درخشان خود معروف بودند، رنگی که در میان دوزیستان بسیار نادر است. ماده‌ها اما رنگ‌آمیزی کمتری داشتند و کمی بزرگتر بودند. این قورباغه‌ها بیشتر از حشرات تغذیه می‌کردند و زندگی خود را در محیط مرطوب و خاص جنگل‌های کاستاریکا سپری می‌کردند. انقراض قورباغه طلایی هشداری است برای حفظ تنوع زیستی و مقابله با تغییرات آب و هوایی که می‌تواند اثرات جبران‌ناپذیری بر اکوسیستم‌ها داشته باشد. تلاش برای جلوگیری از انقراض گونه‌های دیگر نیازمند توجه و اقدام جدی است.
داستان غم‌انگیز قورباغه طلایی: نمادی از انقراض دوزیستان
قورباغه طلایی، آخرین بار در سال 1989 دیده شد و از آن زمان تاکنون، منقرض شده تلقی می‌شود، مگر اینکه به طور معجزه‌آسایی در جای دیگری از کاستاریکا پیدا شود. این موجود، نمادی از کاهش مرموز جمعیت دوزیستان در سراسر جهان شده است. این قورباغه اولین بار در سال 1964 توسط یک طبیعت‌شناس در "جنگل ابری" مرتفع کاستاریکا کشف شد. رنگ نارنجی درخشان و تقریباً غیرطبیعی نرها، تاثیر فوری بر همگان گذاشت، اگرچه ماده‌ها کمی بزرگتر بودند و رنگ و لعاب کمتری داشتند. در 25 سال بعد، قورباغه طلایی فقط در فصل جفت‌گیری بهار قابل مشاهده بود، زمانی که گروه‌های بزرگی از نرها بر سر تعداد کمتری از ماده‌ها در حوضچه‌ها و گودال‌های کوچک جمع می‌شدند.
انقراض قورباغه طلایی ناگهانی و مرموز بود. در سال 1987، بیش از هزار قورباغه بالغ در حال جفت‌گیری مشاهده شدند، اما در سال 1988 و 1989 تنها یک قورباغه دیده شد و پس از آن دیگر هیچ. دو توضیح احتمالی برای نابودی قورباغه طلایی وجود دارد: اول، از آنجایی که این دوزیست به شرایط تولید مثل بسیار تخصصی متکی بود، تغییرات ناگهانی آب و هوا می‌توانست جمعیت آن را به شدت تحت تاثیر قرار دهد (حتی دو سال هوای غیرمعمول می‌توانست برای از بین بردن چنین گونه منزوی کافی باشد). دوم، این احتمال وجود دارد که قورباغه طلایی تسلیم همان عفونت قارچی شده باشد که در انقراض سایر دوزیستان در سراسر جهان نقش داشته است. این عفونت قارچی تهدیدی جدی برای بسیاری از گونه‌های دوزیست است و نیازمند تحقیقات بیشتر و راهکارهای حفاظتی موثر است. نابودی قورباغه طلایی هشداری جدی برای ضرورت حفاظت از تنوع زیستی و مقابله با عوامل تهدیدکننده گونه‌های مختلف است.
قورباغه طلایی: داستان غم‌انگیز انقراض، حقایق و زیستگاه — https://rayeshmand.ir/article/golden-toad