جورج واشنگتن کارور (۱ ژانویه ۱۸۶۴ – ۵ ژانویه ۱۹۴۳) یک شیمیدان کشاورزی برجسته بود که با کشف ۳۰۰ کاربرد برای بادام زمینی و صدها کاربرد برای سویا، گردو و سیب زمینی شیرین، تحولی در کشاورزی ایجاد کرد. تلاش‌های او تاثیر شگرفی بر کشاورزان جنوبی گذاشت و از طریق دستورالعمل‌ها و بهبودهایی که در چسب‌ها، گریس محور، سفید کننده، دوغ کره، سس فلفل، بریکت سوخت، جوهر، قهوه فوری، لینولئوم، مایونز، نرم کننده گوشت، پولیش فلزات، کاغذ، پلاستیک، روسازی، کرم اصلاح، واکس کفش، لاستیک مصنوعی، پودر تالک و رنگ چوب ایجاد کرد، به رونق اقتصادی آن‌ها کمک شایانی نمود.

نکات کلیدی درباره جورج واشنگتن کارور

• شهرت: شیمیدان کشاورزی که ۳۰۰ کاربرد برای بادام زمینی و صدها کاربرد برای سایر محصولات کشاورزی کشف کرد.
• القاب: دکتر گیاهان، مرد بادام زمینی
• تولد: ۱ ژانویه ۱۸۶۴ در دایموند، میزوری
• والدین: گیلز و مری کارور
• مرگ: ۵ ژانویه ۱۹۴۳ در تاسکیگی، آلاباما
• تحصیلات: دانشگاه ایالتی آیووا (لیسانس، ۱۸۹۴؛ فوق لیسانس، ۱۸۹۶)
• آثار منتشر شده: کارور ۴۴ بولتن کشاورزی منتشر کرد که یافته‌های خود را در موسسه تاسکیگی شرح می‌داد، همچنین مقالات متعددی در مجلات صنعت بادام زمینی و یک ستون سندیکایی در روزنامه با عنوان "توصیه‌های پروفسور کارور" به چاپ رساند.
• جوایز و افتخارات: بنای یادبود جورج واشنگتن کارور در سال ۱۹۴۳ در غرب دایموند، میزوری در مزرعه‌ای که کارور در آن متولد شد، بنا شد. کارور در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۹۸ بر روی تمبرهای یادبود پستی ایالات متحده و همچنین سکه نیم دلاری یادبود که بین سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۴ ضرب شد، به تصویر کشیده شد. بسیاری از مدارس و همچنین دو کشتی نظامی ایالات متحده به نام او نامگذاری شده‌اند.
• نقل قول مشهور: "هیچ کتابی هرگز وارد آزمایشگاه من نمی‌شود. کاری که باید انجام دهم و راه آن، لحظه‌ای که الهام می‌گیرم تا چیز جدیدی خلق کنم، بر من آشکار می‌شود. بدون خدا برای کنار زدن پرده، من درمانده خواهم بود. تنها در تنهایی می‌توانم به اندازه کافی به خدا نزدیک شوم تا اسرار او را کشف کنم."

سال‌های نخستین زندگی جورج واشنگتن کارور

جورج واشنگتن کارور در ۱ ژانویه ۱۸۶۴، در نزدیکی دایموند گروو، میزوری، در مزرعه موسی کارور به دنیا آمد. تولد او در دوران سخت و پرتلاطم و در اواخر جنگ داخلی آمریکا رقم خورد. در بدو تولد، کارور و مادرش توسط شبگردان کنفدراسیون ربوده شده و احتمالاً به آرکانزاس فرستاده شدند.

موسی کارور پس از جنگ، کارور را پیدا کرد و بازگرداند، اما مادرش برای همیشه ناپدید شده بود. هویت پدر کارور ناشناخته باقی مانده است، اگرچه او معتقد بود پدرش یک مرد برده از مزرعه همسایه بوده است. موسی و همسرش، کارور و برادرش را به عنوان فرزندان خود بزرگ کردند. در مزرعه موسی بود که کارور برای اولین بار عاشق طبیعت شد و با جدیت به جمع آوری انواع سنگ‌ها و گیاهان پرداخت و به همین دلیل لقب "دکتر گیاهان" را به دست آورد.

تحصیلات جورج واشنگتن کارور

جورج واشنگتن کارور تحصیلات رسمی خود را در سن ۱۲ سالگی آغاز کرد که این امر مستلزم ترک خانه والدین خوانده‌اش بود. در آن زمان، مدارس بر اساس نژاد تفکیک شده بودند و مدارسی برای دانش‌آموزان سیاه‌پوست در نزدیکی خانه کارور وجود نداشت. او به شهرستان نیوتن در جنوب غربی میزوری نقل مکان کرد، جایی که به عنوان کارگر مزرعه کار می‌کرد و در یک مدرسه یک کلاسه تحصیل کرد. او بعداً در دبیرستان مینیاپولیس در کانزاس شرکت کرد.

ورود به کالج نیز به دلیل موانع نژادی با مشکلاتی همراه بود. در سن ۳۰ سالگی، کارور در کالج سیمپسون در ایندیانولا، آیووا پذیرفته شد و اولین دانشجوی سیاه‌پوست آنجا بود. کارور به تحصیل پیانو و هنر پرداخت، اما کالج کلاس‌های علوم ارائه نمی‌کرد. او که مصمم به ادامه حرفه علمی بود، بعداً در سال ۱۸۹۱ به کالج کشاورزی آیووا (اکنون دانشگاه ایالتی آیووا) منتقل شد و در سال ۱۸۹۴ مدرک لیسانس علوم و در سال ۱۸۹۶ مدرک کارشناسی ارشد علوم در رشته گیاه‌شناسی باکتریایی و کشاورزی دریافت کرد.

کارور به عضویت هیئت علمی کالج کشاورزی و مکانیک ایالت آیووا درآمد (او اولین عضو سیاه‌پوست هیئت علمی در کالج آیووا بود)، جایی که در مورد حفاظت از خاک و کیمیاگری تدریس می‌کرد.

موسسه تاسکیگی و انقلاب کشاورزی کارور

در سال ۱۸۹۷، بوکر تی. واشنگتن، بنیانگذار موسسه نرمال و صنعتی تاسکیگی برای سیاه‌پوستان، کارور را متقاعد کرد که به جنوب بیاید و به عنوان مدیر کشاورزی این مدرسه خدمت کند، جایی که تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۳ در آنجا ماند. در تاسکیگی، کارور روش تناوب زراعی خود را توسعه داد که انقلابی در کشاورزی جنوب ایجاد کرد. او کشاورزان را با روش‌های جایگزینی محصولات پنبه که خاک را فقیر می‌کردند، با محصولاتی که خاک را غنی می‌کردند، مانند بادام زمینی، نخود، سویا، سیب زمینی شیرین و گردو آشنا کرد.

اقتصاد آمریکا در این دوران به شدت به کشاورزی وابسته بود و این امر دستاوردهای کارور را بسیار مهم می‌کرد. دهه‌ها کشت مداوم پنبه و تنباکو، منطقه جنوبی ایالات متحده را فقیر کرده بود. اقتصاد کشاورزی جنوب نیز در طول سال‌های جنگ داخلی و به این دلیل که مزارع پنبه و تنباکو دیگر نمی‌توانستند از کار دزدیده شده بردگان استفاده کنند، ویران شده بود. کارور کشاورزان جنوبی را متقاعد کرد که از پیشنهادات او پیروی کنند و به این منطقه کمک کرد تا بهبود یابد.

کارور همچنین در زمینه توسعه کاربردهای صنعتی از محصولات کشاورزی فعالیت می‌کرد. در طول جنگ جهانی اول، او راهی برای جایگزینی رنگ‌های نساجی که قبلاً از اروپا وارد می‌شدند، پیدا کرد. او رنگ‌هایی با ۵۰۰ سایه مختلف تولید کرد و مسئول اختراع فرآیندی برای تولید رنگ و لک از سویا بود. برای این کار، او سه پتنت جداگانه دریافت کرد.

سال‌های پایانی و درگذشت جورج واشنگتن کارور

جورج واشنگتن کارور پس از کسب شهرت، برای ترویج یافته‌های خود و همچنین اهمیت کشاورزی و علم به طور کلی، تا پایان عمر در سراسر کشور به گشت و گذار پرداخت. او همچنین یک ستون سندیکایی در روزنامه با عنوان "توصیه‌های پروفسور کارور" می‌نوشت که در آن اختراعات و سایر موضوعات کشاورزی را توضیح می‌داد. در سال ۱۹۴۰، کارور تمام پس انداز زندگی خود را اهدا کرد تا بنیاد تحقیقات کارور را در تاسکیگی برای ادامه تحقیقات در زمینه کشاورزی تأسیس کند.

کارور در ۵ ژانویه ۱۹۴۳، در سن ۷۸ سالگی، پس از افتادن از پله‌های خانه‌اش درگذشت. او در کنار بوکر تی. واشنگتن در محوطه موسسه تاسکیگی به خاک سپرده شد.

میراث ماندگار جورج واشنگتن کارور

جورج واشنگتن کارور به طور گسترده‌ای به خاطر دستاوردها و مشارکت‌هایش مورد تجلیل قرار گرفت. او مدرک دکترای افتخاری از کالج سیمپسون دریافت کرد، به عنوان عضو افتخاری انجمن سلطنتی هنر در لندن، انگلستان، انتخاب شد و مدال اسپرنگارن را که هر ساله توسط انجمن ملی پیشرفت رنگی‌پوستان (NAACP) اهدا می‌شود، دریافت کرد. در سال ۱۹۳۹، او به خاطر احیای کشاورزی جنوب، مدال روزولت را دریافت کرد.

در ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۳، بنای یادبود جورج واشنگتن کارور در غرب دایموند، میزوری، در مزرعه‌ای که کارور در آن متولد شد و در کودکی زندگی می‌کرد، تأسیس شد. رئیس جمهور فرانکلین روزولت مبلغ ۳۰,۰۰۰ دلار برای این مجموعه ۸۵ هکتاری اختصاص داد که شامل مجسمه‌ای از کارور و همچنین یک مسیر طبیعت گردی، موزه و قبرستان است. علاوه بر این، کارور در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۹۸ بر روی تمبرهای یادبود پستی ایالات متحده و همچنین سکه نیم دلاری یادبود که بین سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۴ ضرب شد، به تصویر کشیده شد. بسیاری از مدارس و همچنین دو کشتی نظامی ایالات متحده به نام او نامگذاری شده‌اند.

کارور بیشتر محصولات خود را به ثبت اختراع نرساند و از آن‌ها سود نبرد. او آزادانه اکتشافات خود را به بشریت هدیه داد. کار او جنوب را از یک سرزمین تک محصولی پنبه به منطقه‌ای با مزارع چند محصولی تبدیل کرد و کشاورزان صدها کاربرد سودآور برای محصولات جدید خود داشتند. شاید بهترین خلاصه از میراث او، سنگ نوشته‌ای باشد که بر روی قبر او نقش بسته است: "او می‌توانست ثروت را به شهرت اضافه کند، اما با اهمیت ندادن به هیچ یک، خوشبختی و افتخار را در مفید بودن برای جهان یافت."