همه ما سوزان بی. آنتونی را با متمم نوزدهم قانون اساسی ایالات متحده، که به زنان حق رای داد، می‌شناسیم. اما آیا می‌دانستید که یک کشتی رکورددار جهانی نیز به نام او نام‌گذاری شده است؟ این رهبر برجسته جنبش حق رای زنان، رازهای ناگفته بسیاری دارد که در این مقاله به آن‌ها می‌پردازیم.

1. غیبت در کنوانسیون حقوق زنان سنکا فالز (1848)

شاید برایتان جالب باشد که بدانید سوزان بی. آنتونی، چهره نامدار جنبش حق رای زنان، در نخستین کنوانسیون حقوق زنان که در سال 1848 در سنکا فالز برگزار شد، حضور نداشت. در آن زمان، او در کاناهاری، در دره موهاک، به تدریس مشغول بود. الیزابت کیدی استانتون در خاطرات خود، "تاریخچه حق رای زنان"، نقل می‌کند که آنتونی پس از مطالعه وقایع کنوانسیون، "متعجب و سرگرم" شد و "با صدای بلند به نوظهوری و جسارت این درخواست خندید." با این حال، خواهرش مری و والدینش در جلسه حقوق زنان که در کلیسای First Unitarian در روچستر برگزار شد شرکت کردند و نسخه ای از "اعلامیه احساسات" تصویب شده در سنکا فالز را امضا کردند. بدین ترتیب، در حالی که خانواده آنتونی به طور غیرمستقیم در این رویداد مهم سهیم بودند، خود سوزان بی. آنتونی در آن حضور نداشت.

2. اولویت مبارزه با برده‌داری

سوزان بی. آنتونی پیش از آنکه به یک فعال حقوق زنان تبدیل شود، در سنین نوجوانی (16 و 17 سالگی) به توزیع طومارهای ضد برده‌داری می‌پرداخت. او مدتی به عنوان نماینده ایالت نیویورک برای انجمن ضد برده‌داری آمریکا فعالیت کرد. مانند بسیاری از زنان طرفدار الغای برده‌داری، او به این درک رسید که در "اشرافیت جنسیتی... زن یک ارباب سیاسی در پدر، شوهر، برادر، پسر خود می‌یابد" ("تاریخچه حق رای زنان"). او برای اولین بار الیزابت کیدی استانتون را پس از شرکت استانتون در یک جلسه ضد برده‌داری در سنکا فالز ملاقات کرد. این نشان می‌دهد که دغدغه اصلی آنتونی ابتدا رهایی بردگان و برابری نژادی بود و سپس به سمت حقوق زنان سوق پیدا کرد.

3. بنیان‌گذاری انجمن اعتدال زنان ایالت نیویورک

تجربه الیزابت کیدی استانتون و لوکرتیا مات در ناتوانی از سخنرانی در یک جلسه بین‌المللی ضد برده‌داری، منجر به شکل‌گیری کنوانسیون حقوق زنان سنکا فالز در سال 1848 شد. به همین ترتیب، هنگامی که به سوزان بی. آنتونی اجازه سخنرانی در یک جلسه اعتدال داده نشد، او و استانتون با همکاری یکدیگر، یک گروه اعتدال زنان در ایالت خود تشکیل دادند. این اقدام نشان می‌دهد که آنتونی و استانتون نه تنها برای حقوق سیاسی زنان، بلکه برای توانمندسازی آن‌ها در عرصه‌های مختلف اجتماعی نیز تلاش می‌کردند.

4. جشن تولد 80 سالگی در کاخ سفید

در سن 80 سالگی، حتی با وجود اینکه دستیابی به حق رای زنان هنوز راه زیادی در پیش داشت، سوزان بی. آنتونی به قدری به یک چهره شناخته شده و معتبر در جامعه تبدیل شده بود که رئیس جمهور ویلیام مک کینلی او را برای جشن تولدش به کاخ سفید دعوت کرد. این دعوت، نشان دهنده قدردانی و احترامی بود که حتی در بالاترین سطوح قدرت سیاسی، برای تلاش‌ها و فداکاری‌های آنتونی قائل بودند.

5. رای دادن در انتخابات ریاست جمهوری 1872: اقدامی جسورانه و پرهزینه

سوزان بی. آنتونی به همراه 14 زن دیگر در روچستر، نیویورک، در سال 1872 در یک آرایشگاه محلی برای شرکت در انتخابات ثبت‌نام کردند. این اقدام بخشی از استراتژی "آغاز نو" جنبش حق رای زنان بود. در 5 نوامبر 1872، او رای خود را در انتخابات ریاست جمهوری به صندوق انداخت. اما این اقدام بی‌هزینه نبود. در 28 نوامبر، هر 15 زن و متصدیان ثبت‌نام دستگیر شدند. آنتونی استدلال می‌کرد که زنان بر اساس قانون اساسی، از قبل حق رای داشتند، اما دادگاه با این نظر مخالفت کرد (پرونده ایالات متحده علیه سوزان بی. آنتونی). او به دلیل رای دادن 100 دلار جریمه شد، اما از پرداخت آن امتناع کرد. این واقعه نشان‌دهنده عزم راسخ آنتونی برای احقاق حقوق زنان، حتی به قیمت رویارویی با قانون بود.

6. اولین تصویر یک زن واقعی بر روی پول آمریکا

اگرچه پیش از این، نمادهایی مانند "بانوی آزادی" بر روی پول‌های ایالات متحده نقش بسته بودند، اما دلار سال 1979 با تصویر سوزان بی. آنتونی، اولین بار بود که تصویر یک زن واقعی و تاریخی بر روی پول رایج این کشور ظاهر می‌شد. تولید این سکه‌ها تنها از سال 1979 تا 1981 ادامه داشت و سپس به دلیل شباهت زیاد آن‌ها با سکه‌های 25 سنتی (quarter) متوقف شد. با این حال، این سکه‌ها در سال 1999 بار دیگر برای تامین تقاضای صنعت دستگاه‌های فروش خودکار تولید شدند. این نشان‌دهنده اهمیت و جایگاه والای سوزان بی. آنتونی در تاریخ و فرهنگ آمریکا است.

7. نگاهی به باورهای مذهبی سوزان بی. آنتونی

سوزان بی. آنتونی در ابتدا پیرو فرقه کوئیکرها بود و پدربزرگ مادری‌اش نیز از معتقدان به جهان‌گرایی (Universalism) بود. با این حال، بعدها به فعالیت در میان Unitarianها گرایش پیدا کرد. او نیز مانند بسیاری از افراد هم‌عصرش، با معنویت‌گرایی (Spiritualism) که باور داشت ارواح بخشی از دنیای طبیعی هستند و می‌توان با آن‌ها ارتباط برقرار کرد، آشنا بود. آنتونی معمولاً عقاید مذهبی خود را خصوصی نگه می‌داشت، اما از انتشار "انجیل زنان" (The Woman’s Bible) دفاع کرد و از نهادهای مذهبی و آموزه‌هایی که زنان را فرودست و تابع نشان می‌دادند، انتقاد کرد.

ادعاهایی مبنی بر خداناباور بودن او، معمولاً بر اساس انتقاداتش از نهادهای مذهبی و نحوه اجرای دین مطرح می‌شود. او از حق ارنستین رز برای ریاست کنوانسیون ملی حقوق زنان در سال 1854 دفاع کرد، اگرچه بسیاری رز (یک یهودی که با یک مسیحی ازدواج کرده بود) را یک خداناباور می‌دانستند (که احتمالاً درست هم بود). آنتونی در مورد این جنجال گفت که "هر مذهب - یا هیچ مذهبی - باید حق مساوی در این پلتفرم داشته باشد." او همچنین نوشت: "من به افرادی که خیلی خوب می‌دانند خدا از آن‌ها چه می‌خواهد، بی‌اعتمادم، زیرا متوجه می‌شوم که همیشه با خواسته‌های خودشان همخوانی دارد." او در زمان دیگری نوشت: "من با جدیت و پافشاری به تشویق همه زنان برای شناخت عملی این اصل انقلابی قدیمی ادامه خواهم داد: مقاومت در برابر ظلم، اطاعت از خداست."

مشخص نیست که آیا او یک خداناباور بود یا صرفاً به ایده متفاوتی از خدا نسبت به برخی از مخالفان انجیلی خود اعتقاد داشت. با این حال، روشن است که او از نهادهای مذهبی سنتی و تفسیرهای آن‌ها از نقش زنان انتقاد داشت و معتقد بود که زنان باید از حقوق و آزادی‌های برابر با مردان برخوردار باشند.

8. فردریک داگلاس: دوستی پایدار در فراز و نشیب‌ها

با وجود اختلاف‌نظر در دهه 1860 بر سر اولویت حق رای مردان سیاه‌پوست - اختلافی که تا سال 1890 جنبش فمینیستی را نیز دچار انشعاب کرد - سوزان بی. آنتونی و فردریک داگلاس دوستان صمیمی و همیشگی بودند. آن‌ها از دوران جوانی در روچستر با یکدیگر آشنا شدند، جایی که در دهه‌های 1840 و 1850 داگلاس بخشی از حلقه ضد برده‌داری بود که سوزان و خانواده‌اش نیز در آن حضور داشتند. در روز مرگ داگلاس، او در کنار آنتونی بر روی سکوی یک جلسه حقوق زنان در واشنگتن دی سی نشسته بود. در طول اختلاف بر سر متمم پانزدهم قانون اساسی که حق رای را به مردان سیاه‌پوست اعطا می‌کرد، داگلاس تلاش کرد تا آنتونی را متقاعد کند که از تصویب آن حمایت کند. آنتونی که از اینکه این متمم برای اولین بار کلمه "مرد" را به قانون اساسی وارد می‌کند، وحشت‌زده شده بود، با او مخالفت کرد. با این حال، این اختلاف‌نظر نتوانست بر دوستی عمیق آن‌ها سایه افکند و آن‌ها تا پایان عمر به یکدیگر وفادار ماندند.

9. ریشه‌های آلمانی خانواده آنتونی

خانواده آنتونی که سوزان بی. آنتونی از نوادگان آن‌ها بود، در سال 1634 از طریق انگلستان به آمریکا مهاجرت کردند. خاندان آنتونی، خانواده‌ای برجسته و تحصیل‌کرده بودند. ریشه آنتونی‌های انگلیسی به ویلیام آنتونی در آلمان بازمی‌گردد که یک حکاک بود. او در زمان سلطنت ادوارد ششم، ماری اول و الیزابت اول، به عنوان حکاک ارشد ضرابخانه سلطنتی خدمت می‌کرد. این نشان می‌دهد که خانواده آنتونی از دیرباز در هنر و صنعت صاحب نام بوده‌اند.

10. پدربزرگ مادری: سربازی در انقلاب آمریکا

دانیل رید، پدربزرگ مادری سوزان بی. آنتونی، پس از نبرد لکسینگتون به ارتش قاره پیوست و تحت فرماندهی بنجامین آرنولد و ایتان آلن و دیگر فرماندهان خدمت کرد. پس از جنگ، به عنوان یک ویگ به مجلس قانون‌گذاری ماساچوست انتخاب شد. او به یک جهان‌گرا (Universalist) تبدیل شد، اگرچه همسرش همواره دعا می‌کرد که او به مسیحیت سنتی بازگردد. این نشان می‌دهد که خانواده مادری سوزان بی. آنتونی نیز در تاریخ آمریکا نقش داشته و از نظر مذهبی، دارای گرایش‌های متفاوتی بوده‌اند.

11. دیدگاه تحریف‌شده درباره سقط جنین

در حالی که آنتونی، مانند دیگر زنان برجسته هم‌عصر خود، سقط جنین را هم به عنوان "قتل کودک" و هم به عنوان تهدیدی برای زندگی زنان در شرایط پزشکی آن زمان محکوم می‌کرد، مردان را مسئول تصمیم زنان برای پایان دادن به بارداری‌هایشان می‌دانست. یک نقل قول رایج درباره "قتل کودک" بخشی از سرمقاله‌ای بود که ادعا می‌کرد قوانینی که قصد مجازات زنان به دلیل سقط جنین را دارند، بعید است که سقط جنین را سرکوب کنند و بسیاری از زنانی که به دنبال سقط جنین هستند، این کار را از روی ناامیدی انجام می‌دهند، نه از روی بی‌احتیاطی. او همچنین ادعا کرد که "مادری اجباری" در ازدواج قانونی - زیرا شوهران برای زنان خود حقی برای بدن و نفس خود قائل نبودند - یک ظلم دیگر بود. بنابراین، آنتونی با سقط جنین موافق نبود اما ریشه این مسئله را در مشکلات اجتماعی و نابرابری‌های جنسیتی می‌دانست.

12. احتمال وجود روابط همجنس‌گرایانه

آنتونی در دورانی زندگی می‌کرد که مفهوم "همجنس‌گرا" هنوز به طور کامل شکل نگرفته بود. تشخیص اینکه آیا "دوستی‌های عاشقانه" و "ازدواج‌های بوستونی" آن زمان را می‌توان به عنوان روابط همجنس‌گرایانه امروزی در نظر گرفت، دشوار است. آنتونی بسیاری از سال‌های بزرگسالی خود را با خواهرش مری زندگی کرد. زنان (و مردان) در آن زمان، روابط دوستانه را با عباراتی عاشقانه‌تر از امروز توصیف می‌کردند. بنابراین، وقتی سوزان بی. آنتونی در نامه‌ای می‌نویسد که "به شیکاگو خواهم رفت و از معشوقه جدیدم - خانم گراس عزیز - دیدار خواهم کرد"، دشوار است بفهمیم منظور واقعی او چه بوده است.

واضح است که پیوندهای عاطفی بسیار قوی بین آنتونی و برخی از زنان دیگر وجود داشته است. همانطور که لیلیان فالدمن در کتاب بحث‌برانگیز "اعتقاد به زنان" مستند کرده است، آنتونی همچنین از ناراحتی خود در زمانی که فمینیست‌های همکارش با مردان ازدواج می‌کردند یا صاحب فرزند می‌شدند، نوشته است و به شیوه‌ای بسیار عشوه گرانه - از جمله دعوت به اشتراک تختخواب خود - می‌نوشت.

خواهرزاده‌اش لوسی آنتونی، شریک زندگی رهبر حق رای و وزیر متدیست، آنا هاوارد شاو بود، بنابراین چنین روابطی برای او غریبه نبود. فادرمان پیشنهاد می‌کند که سوزان بی. آنتونی ممکن است در زمان‌های مختلف زندگی خود با آنا دیکینسون، راشل آوری و امیلی گراس رابطه داشته باشد. عکس‌هایی از امیلی گراس و آنتونی با هم وجود دارد و حتی مجسمه‌ای از این دو در سال 1896 ساخته شده است. با این حال، بر خلاف دیگران در حلقه او، روابطش با زنان هرگز پایداری "ازدواج بوستونی" را نداشت. ما واقعاً نمی‌توانیم به طور قطع بدانیم که آیا این روابط همان چیزی هستند که امروزه روابط همجنس‌گرایانه می‌نامیم، اما می‌دانیم که این ایده که آنتونی یک زن مجرد تنها بود، اصلاً تمام ماجرا نیست. او دوستی‌های غنی با دوستان زن خود داشت. او همچنین دوستی‌های واقعی با مردان داشت، اگرچه آن نامه‌ها چندان عشوه گرانه نبودند.

13. کشتی سوزان بی. آنتونی: یک رکورد جهانی باورنکردنی

در سال 1942، یک کشتی به نام سوزان بی. آنتونی نامگذاری شد. این کشتی که در سال 1930 ساخته شده بود و تا قبل از اجاره آن توسط نیروی دریایی در 7 اوت 1942، سانتا کلارا نامیده می‌شد، به یکی از معدود کشتی‌هایی تبدیل شد که به نام یک زن نامگذاری شده بود. این کشتی در ماه سپتامبر به بهره‌برداری رسید و به یک کشتی ترابری تبدیل شد که نیروها و تجهیزات را برای تهاجم متفقین به شمال آفریقا در ماه‌های اکتبر و نوامبر حمل می‌کرد. این کشتی سه سفر از سواحل ایالات متحده به شمال آفریقا انجام داد.

پس از پیاده کردن نیروها و تجهیزات در سیسیل در ژوئیه 1943 به عنوان بخشی از تهاجم متفقین به سیسیل، این کشتی تحت آتش سنگین هواپیماهای دشمن و بمباران قرار گرفت و دو فروند از بمب‌افکن‌های دشمن را سرنگون کرد. پس از بازگشت به ایالات متحده، ماه‌ها صرف انتقال نیروها و تجهیزات به اروپا به منظور آماده‌سازی برای تهاجم به نرماندی شد. در 7 ژوئن 1944، این کشتی در نزدیکی نرماندی به یک مین دریایی برخورد کرد. پس از تلاش‌های ناموفق برای نجات آن، نیروها و خدمه تخلیه شدند و سوزان بی. آنتونی غرق شد.

تا سال 2015، این بزرگترین نجات ثبت شده افراد از یک کشتی بدون هیچگونه تلفات جانی بود. این رکورد نشان دهنده طراحی ایمن کشتی و مهارت و شجاعت خدمه و نیروهایی است که در آن خدمت می‌کردند.

14. حرف "B" مخفف براونل است

والدین آنتونی، نام میانی براونل را به سوزان دادند. سیمئون براونل (متولد 1821) یکی دیگر از طرفداران الغای برده‌داری کوئیکر بود که از فعالیت‌های آنتونی در زمینه حقوق زنان حمایت می‌کرد و خانواده او ممکن است با والدین آنتونی نسبت داشته یا دوست بوده‌اند. این نام‌گذاری نشان می‌دهد که خانواده آنتونی از حامیان جنبش ضد برده‌داری و احتمالا دارای ارتباطات نزدیک با فعالان این حوزه بودند.

15. قانون اعطای حق رای به زنان: متمم سوزان بی. آنتونی

آنتونی در سال 1906 درگذشت، بنابراین مبارزه مستمر برای به دست آوردن حق رای، یاد او را با این نام برای متمم پیشنهادی نوزدهم قانون اساسی گرامی داشت. این نام‌گذاری، ادای احترامی به فداکاری‌ها و تلاش‌های بی‌وقفه سوزان بی. آنتونی در راه احقاق حقوق زنان بود.