آیا می خواهید ۱۰ حقیقت درباره کفشدوزک ها یاد بگیرید که درک شما از این موجودات جذاب را افزایش می دهد؟ در ابتدا، آن ها همچنین به نام کفشدوزک یا سوسک های کفشدوزک شناخته می شوند. این حشرات به خاطر اینکه شکارچیان مفیدی هستند، محبوبیت زیادی دارند و با خوشحالی از آفت های باغی مانند شته ها تغذیه می کنند.
اما واقعاً کفشدوزک ها حشره نیستند! آن ها به گروه Coleoptera تعلق دارند که شامل همه سوسک ها می شود. اروپایی ها بیش از ۵۰۰ سال است که این سوسک ها را با نام کفشدوزک، یا سوسک های کفشدوزک می شناسند. در آمریکا، نام "کفشدوزک" بیشتر طرفدار دارد و دانشمندان معمولاً از نام عمومی سوسک کفشدوزک برای دقت بیشتر استفاده می کنند.
۱. نه همه کفشدوزک ها سیاه و قرمز هستند
گرچه کفشدوزک ها (که به آن ها Coccinellidae گفته می شود) اغلب قرمز یا زرد با لکه های سیاه هستند، می توانید همان گونه های کفشدوزک را در تقریبا هر رنگی از رنگین کمان پیدا کنید که اغلب در جفت های متضاد ظاهر می شوند. کفشدوزک های رایج معمولاً قرمز و سیاه یا زرد و سیاه هستند، اما برخی از آن ها به سادگی به رنگ سیاه و سفید هستند، در حالی که برخی دیگر به رنگ های جذاب مانند آبی تیره و نارنجی وجود دارند. برخی گونه های کفشدوزک لکه دار هستند، برخی خط دار و برخی دیگر الگوهای مشبک دارند. در مجموع ۵۰۰۰ گونه مختلف از کفشدوزک وجود دارد که ۴۵۰ گونه آن ها در آمریکای شمالی زندگی می کنند.
الگوهای رنگی به مکان زندگی آن ها مربوط می شود؛ عمومی ها که در هر جایی زندگی می کنند، الگوهای نسبتا ساده دو رنگ متضاد را در تمام طول سال استفاده می کنند. اما آن هایی که در زیستگاه های خاص زندگی می کنند، رنگ آمیزی پیچیده تری دارند و برخی می توانند در طول سال رنگشان را تغییر دهند. کفشدوزک های متخصص از رنگ آمیزی استتار برای همسویی با گیاهان در زمان خواب زمستانی استفاده می کنند و در زمان جفت گیری رنگ های روشن و خاصی برای هشدار به شکارچیان توسعه می دهند.
۲. نام "کفشدوزک" به مریم مقدس اشاره دارد
طبق افسانه ای، محصولات کشاورزی اروپا در دوران قرون وسطی با آفت ها مواجه بودند. کشاورزان شروع به دعا به بانوی مقدس، مریم مقدس کردند. به زودی، کشاورزان شروع به دیدن کفشدوزک های مفید در زمین های خود کردند و محصولاتشان به طرز معجزه آسا از آفت ها نجات یافت. کشاورزان این سوسک های قرمز و سیاه را "پرندگان بانوی ما" یا سوسک های کفشدوزک نامیدند. در آلمان، این حشرات به نام Marienkäfer وجود دارند که به معنی "سوسک های مریم" است. سوسک کفشدوزک با هفت لکه به عنوان اولین سوسکی که به افتخار مریم مقدس نامگذاری شده، شناخته می شود؛ رنگ قرمز به عنوان نماد شنل او و لکه های سیاه به عنوان هفت غم او نمایان است.
۳. دفاع های کفشدوزک شامل خونریزی از زانوها و رنگ های هشداردهنده است
اگر یک کفشدوزک بالغ را بترسانید، مایع بدبویی به نام همولنف از مفاصل پایش بیرون می آید و لکه های زردی بر روی سطح زیرین ایجاد می کند که یک حقیقت ناخوشایند درباره کفشدوزک است. شکارچیان بالقوه ممکن است با این ترکیب بدبو و همچنین با دیدن سوسکی که به نظر مریض می رسد، دچار تردید شوند. لاروهای کفشدوزک نیز می توانند از شکم خود آلکالوئیدها را ترشح کنند.
مانند بسیاری از سایر حشرات، کفشدوزک ها از رنگ آمیزی آغازی برای نشان دادن سمی بودن خود به شکارچیان استفاده می کنند. پرندگان و دیگر حیواناتی که از حشرات تغذیه می کنند یاد می گیرند از وعده های غذایی که به رنگ قرمز و سیاه هستند، پرهیز کنند و بیشتر احتمال دارد که از ناهار کفشدوزک دوری کنند.
۴. کفشدوزک ها حدود یک سال زندگی می کنند
چرخه زندگی کفشدوزک ها زمانی آغاز می شود که تعدادی تخم زرد روشن بر روی شاخه ها نزدیک منابع غذایی گذاشته می شود. آن ها در عرض چهار تا ۱۰ روز به لارو تبدیل می شوند و سپس حدود سه هفته را به تغذیه می گذرانند—زودرسی ها ممکن است برخی از تخم هایی که هنوز هچ نشده اند را بخورند. وقتی که به خوبی تغذیه شدند، شروع به ساخت پیوپا می کنند و پس از هفت تا ۱۰ روز به بزرگسالان تبدیل می شوند. این حشرات معمولاً حدود یک سال عمر می کنند.
۵. لاروهای کفشدوزک شبیه آلگاتورهای کوچک هستند
اگر با لاروهای کفشدوزک آشنا نیستید، احتمالاً هرگز حدس نمی زنید که این موجودات عجیب جوانان کفشدوزک هستند. مانند آلگاتورهای کوچک، آن ها دارای شکم های بلند و نوک تیز، بدن های خاردار و پاهایی هستند که از کناره هایشان بیرون زده اند. لاروها به مدت حدود یک ماه تغذیه و رشد می کنند و در این مرحله معمولاً صدها شته را مصرف می کنند.
۶. کفشدوزک ها تعداد بسیار زیادی حشره می خورند
حقیقت جالب درباره کفشدوزک ها این است که تقریباً همه آن ها بر روی حشرات نرم تن تغذیه می کنند و به عنوان شکارچیان مفید آفت های گیاهی عمل می کنند. باغداران با آغوش باز از کفشدوزک ها استقبال می کنند، زیرا می دانند که آن ها به خوردن آفت های فراوان گیاهی می پردازند. کفشدوزک ها عاشق خوردن سوسک های مقیاس، مگس های سفید، کنه ها و شته ها هستند. به عنوان لارو، آن ها آفت ها را به تعداد زیاد می خورند. یک کفشدوزک بالغ گرسنه می تواند روزانه ۵۰ شته بخورد و دانشمندان برآورد می کنند که این حشره در طول عمرش تا ۵۰۰۰ شته را مصرف می کند.
۷. کشاورزان از کفشدوزک ها برای کنترل سایر حشرات استفاده می کنند
با توجه به اینکه کفشدوزک ها از مدت ها پیش به عنوان خورنده شته ها و سایر حشرات آفت باغداران شناخته شده اند، تلاش های زیادی برای استفاده از کفشدوزک ها برای کنترل این آفت ها صورت گرفته است. اولین تلاش—و یکی از موفق ترین ها—در اوایل دهه ۱۸۸۰ بود، زمانی که یک کفشدوزک استرالیایی (Rodolia cardinalis) به کالیفرنیا وارد شد تا مقیاس بامبو را کنترل کند. این آزمایش پرهزینه بود، اما در سال ۱۸۹۰، برداشت پرتقال در کالیفرنیا سه برابر شد.
همه این آزمایش ها موفق نبوده اند. پس از موفقیت پرتقال های کالیفرنیا، بیش از ۴۰ گونه مختلف کفشدوزک به آمریکای شمالی معرفی شدند، اما تنها چهار گونه به طور موفقیت آمیز مستقر شدند. بهترین موفقیت ها به کشاورزان کمک کرده است تا سوسک های مقیاس و شته ها را کنترل کنند. کنترل سیستماتیک شته ها به ندرت موفق است زیرا شته ها سریع تر از کفشدوزک ها تولیدمثل می کنند.
۸. کفشدوزک ها نیز آفت هایی دارند
ممکن است شخصاً اثرات یکی از آزمایش های کنترل زیستی را که نتایج ناخواسته ای داشت، تجربه کرده باشید. کفشدوزک آسیایی یا هارلکوین (Harmonia axyridis) در دهه ۱۹۸۰ به ایالات متحده معرفی شد و اکنون رایج ترین کفشدوزک در بسیاری از نقاط آمریکای شمالی است. در حالی که توانست جمعیت شته ها را در برخی سیستم های کشت کاهش دهد، همچنین باعث کاهش گونه های بومی دیگر خورندگان شته ها شد. کفشدوزک آمریکای شمالی هنوز در خطر نیست، اما تعداد کلی آن کاهش یافته و برخی از دانشمندان بر این باورند که این نتیجه رقابت هارلکوین است.
برخی دیگر از اثرات منفی نیز با هارلکوین ها مرتبط است. در اوایل تابستان، کفشدوزک برای دوره خواب زمستانی خود آماده می شود و به خوردن میوه، به خصوص انگورهای رسیده، می پردازد. زیرا آن ها با میوه ها ترکیب می شوند، کفشدوزک به همراه برداشت محصول جمع آوری می شود و اگر سازندگان شراب از دست کفشدوزک ها خلاص نشوند، طعم ناخوشایند "خونریزی زانو" باعث خراب شدن شراب خواهد شد. H. axyridis نیز دوست دارد در خانه ها به خواب زمستانی برود و هر ساله صدها، هزارها، یا حتی ده ها هزار کفشدوزک به خانه ها حمله می کنند. روش های خونریزی زانو می تواند روی مبلمان لکه ایجاد کند و آن ها گاهی اوقات انسان ها را نیش می زنند.
۹. گاهی اوقات گروه هایی از کفشدوزک ها به سواحل می رسند
در نزدیکی آب های بزرگ در سرتاسر جهان، تعداد زیادی از کفشدوزک ها، هم مرده و هم زنده، به طور دوره ای یا مکرر در سواحل ظاهر می شوند. بزرگترین تجمع ثبت شده تا به امروز در اوایل دهه ۱۹۴۰ رخ داد، زمانی که برآورد می شود ۴.۵ میلیارد نفر در ۲۱ کیلومتر از سواحل لیبی پراکنده شده بودند. تنها تعداد کمی از آن ها هنوز زنده بودند.
دلیل وقوع این پدیده هنوز به طور کامل توسط جامعه علمی درک نشده است. فرضیه ها به سه دسته تقسیم می شوند: کفشدوزک ها به وسیله شناور شدن حرکت می کنند (آن ها می توانند به مدت یک روز یا بیشتر روی آب زنده بمانند)؛ این حشرات به خاطر عدم تمایل به عبور از آب های بزرگ در سواحل تجمع می کنند؛ کفشدوزک های با پرواز پایین به وسیله طوفان های باد یا دیگر پدیده های جوی مجبور به نشستن در ساحل یا در آب می شوند.
۱۰. کفشدوزک ها به انسان خواری روی می آورند
از میان ۱۰ حقیقت درباره کفشدوزک ها در این لیست، این یکی ترسناک ترین است: اگر غذا کم باشد، کفشدوزک ها برای بقا هر کاری که لازم باشد انجام خواهند داد، حتی اگر به معنای خوردن یکدیگر باشد. یک کفشدوزک گرسنه هر خواهر و برادر نرم بدنی که با آن مواجه شود را به عنوان غذا مصرف خواهد کرد. بزرگسالی که به تازگی ظاهر شده یا لاروهای تازه پوست انداخته نرم تر از آن هستند که برای یک کفشدوزک معمولی قابل خوردن باشند.
تخم ها یا پیوپاها نیز پروتئین را برای یک کفشدوزک که از شته ها خالی شده تأمین می کند. در واقع، دانشمندان معتقدند که کفشدوزک ها عمداً تخم های بی بار می گذارند تا منبع غذایی آماده ای برای جوجه های جوان خود ایجاد کنند. زمانی که اوضاع سخت است، یک کفشدوزک ممکن است تعداد بیشتری تخم بی بار بگذارد تا شانس زنده ماندن بچه هایش را افزایش دهد.
حقایق جالب درباره کفشدوزک ها: ۱۰ نکته شگفت انگیز درباره این موجودات مفید — https://rayeshmand.ir/article/10-fascinating-facts-about-ladybugs