حروف اختصاری شکل کوتاه شده و یا قراردادی یک کلمه یا عبارت است که به نمایندگی از کل کلمه یا عبارت مورد استفاده قرار می گیرد. نمونه آن استفاده از IRIB به جای صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. در دنیای آنلاین، حروف اختصاری (abbreviation) به همراه سرنام ها (حروف اول کلمات مانند RADAR) و زبان رمزی (لیت اسپیک) زبان خاص خود را ایجاد کرده اند.
حروف اختصاری (در آنلاینshortened  نامیده می شوند) اغلب در ارسال های گروه های خبری، اتاق های چت، وبلاگ ها و سایت های شبکه اجتماعی دیده می شود و در پیام های کوتاه، پیام های فوری و ایمیل مورد استفاده قرار می گیرد. بین سرنام، حروف اختصاری (مخفف) و زبان رمزی تفاوت وجود دارد. چگونه می توان این زبان جدید را متوجه شد؟ برای این منظور باید از شناخت اصول اولیه شروع کرد.
سرنام از حروف اول عبارت مشتق می شود و به صورت یک کلمه جدید هم تلفظ می شود. برای مثال WOMBAT به صورت wahm-bat تلفظ می شود.
حروف اختصاری یا مخفف شده به الفبایی اطلاق می شود که با گفتن یک به یک حروف تلفظ می شود. برای مثال FYI به صورت F-Y-I تلفظ می شود و BRB به صورت B-R-B تلفظ می شود. البته استثنائاتی هم وجود دارد. در تلفظ بعضی از سرنام ها هر دو شیوه اعمال می شود. مثل FAQ که هم می تواند fak و هم F-A-Q تلفظ شود.
همچنین باید توجه داشت که سرنام ها به طور کلی همه با حروف بزرگ تایپ می شوند در حالی که مخفف اغلب به طور کامل با حروف کوچک تایپ می شود. گاهی اوقات مخفف از عبارت اصلی کوتاه تر نیست.
زبان رمزی نوع نسبتاً جدیدی از اصطلاحات نمادین است که در دنیای آنلاین جایگزین حروف عادی می کنیم و این کار را با استفاده از کاراکترهای صفحه کلید انجام می دهیم. به این وسیله کلماتی را درست می کنیم (برای مثال اسلش های عقب و جلو این شکل /\/\ را ایجاد می کند که به جای حرف M قرار می گیرد) ؛ یا اعداد و نمادها اغلب جایگزین حروفی که شبیه آنها هستند می شوند (برای مثال اصطلاح "leetspeak" به صورت "337$p34k نوشته می شود.) ؛ یا حروف را می توان جانشین حروف دیگری کرد که ممکن است صدای یکسانی داشته باشند.) برای مثال "phear" به جای fear (به معنی ترس) استفاده می شود. و غلط های تایپی مانند "teh" به جای "the" اصلاح نشده باقی مانده است.
در واقع، فرهنگ اصطلاحات آنلاین اشکال جدیدی از بیان را تشویق کرده است.