Have یک فعل اصلی است که در زمان حال ساده برای نشان دادن مالکیت (مثل داشتن چیزی)، روابط (مثل داشتن خویشاوند) یا انجام کارهای روزمره به کار می‌رود. این فعل با توجه به فاعل تغییر می‌کند: have برای فاعل‌های I, you, we, they و has برای he, she, it.

ساختار جملات مثبت به‌صورت (از چپ به راست):

فاعل + have/has + مفعول

است. برای منفی کردن، از do not have (یا don’t have) و does not have (یا doesn’t have) استفاده می‌شود، و برای سؤالی کردن، do/does به ابتدای جمله می‌آید (مثل ?…Do you have). این فعل در عبارات ثابت مثل have lunch یا have fun رایج است و در همه انواع انگلیسی (آمریکایی و بریتیش) به‌طور گسترده استفاده می‌شود. یادگیری آن به‌دلیل سادگی ساختار و کاربرد گسترده، برای مبتدیان ضروری است.

توضیحات کامل تر

فعل have معمولا به عنوان فعل کمکی استفاده می شود.

• She has run a lovely, deep, bubble bath.  او یک حمام دوست داشتنی، کامل و نشاط آور داشته است
• Katie had read about the concert in the newspaper.  کیتی درباره کنسرت در روزنامه خوانده بود

گاهی هم به عنوان فعل اصلی بکار می رود:

• She is having a bath at the moment.  او در حال حاضر در حال استحمام است
• The driver has had his breakfast, so we can go.  راننده صبحانه خود را صرف کرده است، بنابراین ما می توانیم بریم

فعل have دارای اشکال زیر است: have, has, having, had. شکل اصلی فعل have، صفت فاعلی having و زمان گذشته و صفت مفعولی had است.

• زمان حال و گذشته این فعل اغلب در گفتار روزمره به صورت مخفف استفاده می شوند، به ویژه هنگامی که از آن به عنوان یک فعل کمکی استفاده می شود.

شکل های مخفف:

شکل مخفف have ، ’ve است. و معمولا بخصوص بعد از فعل های کمکی دیگر صدایی شبیه of دارد.

• She would’ve given you something to eat.  او به شما چیزی برای خوردن نمی داد
• You could’ve stayed the night with us.  می توانستید شب را کنار ما بمانید
• If he’d asked, I might’ve lent him my car.  اگر درخواست کرده بود، ممکن بود اتومبیلم را به او قرض بدهم

به عنوان یک فعل کمکی، از فعل have برای ساختن افعال زمان کامل استفاده می شود. در زمان کامل از شکل مناسب have، و به دنبال آن صفت مفعولی استفاده می شود.

• I have read some really good books over the holidays.  من در طول تعطیلات کتابهای بسیار خوبی خوانده ام
• I had seen the film before.  من قبلاً فیلم را دیده بودم

شکل منفی جمله از فعل have و اضافه کردن not  یا منفی ساز دیگری بلافاصله پس از شکل مناسب  have ساخته می شود.

• I have never seen such luxury.  من هرگز چنین تجملاتی را ندیده ام
• Rachel had not been abroad before.  راشل قبلاً در خارج از کشور نبوده است
• She had hardly had time to eat when Paul arrived.  وقتی پاول رسید، او وقتی برای غذا خوردن نداشت

زمانهای کامل و گذشته روی منفی بودن فعل تأکید می کنند:

• He hasn’t found anywhere to stay this holiday.  او هنوز جایی برای اقامتش در تعطیلات پیدا نکرده است
• We haven’t been here before.  قبلاً اینجا نبوده ایم
• They hadn’t looked very hard, in my opinion.  از نظر من آنها چندان مراقب نبوده اند

فعل اصلی have برای موارد زیر استفاده می شود:

• حالت ها یا وضعیت هایی مانند مالکیت یا رابطه

در این حالت استفاده از شکل استمراری امکان پذیر نیست. در زمان حال استمراری have به تنهایی استفاده می شود. برای منفی کردن از not استفاده می کنیم و برای سوالی کردن به چیزی نیاز نداریم.

• I have something for you.  من چیزی برای شما دارم
• We haven’t anything for you today.  امروز چیزی برای شما نداریم
• Have you no sense of shame?  آیا احساس شرم ندارید؟
• The driver has had his breakfast, so we can go.  راننده صبحانه خود را صرف کرده است، بنابراین ما می توانیم بریم
• We had a good time.  اوقات خوشی داشتیم

برای ایجاد شکل منفی و سؤالی از اشکال مختلف do استفاده می کنیم.

• Do you have a pen?  خودکار دارید؟
• Does she have my umbrella?  آیا او چتر من را برداشته است؟
• She doesn’t have any brothers or sisters.  او هیچ برادر یا خواهری ندارد
• Do you have time to see me now?  آیا اکنون برای دیدن من وقت دارید؟
• Have got  شکل غیررسمی فعل اصلی have است که اغلب در گفتار و بخصوص در انگلیسی بریتانیایی استفاده می شود.
• I haven’t got any brothers or sisters.  من برادر یا خواهر ندارم
• Has she got my umbrella? – Yes, she has.  آیا او چتر من را برداشته است؟ – بله
• She hasn’t got any money.  او هیچ پولی ندارد
• فعالیتها، از جمله فعالیت هایی مانند غذا خوردن و اوقات فراغت.

در این حالت، شکل منفی و سؤالی با استفاده از یکی از اشکال do ساخته می شود.

• He was having a shower when I phoned.  وقتی من تلفن زدم او در حال دوش گرفتن بود
• I’m having lunch at twelve o’clock.  من ناهار را ساعت دوازده می خورم
• Come and have a sandwich with me,  بیا و یک ساندویچ با من بخور
• No thanks. I don’t usually have lunch.  نه ممنون. من معمولاً ناهار نمی خورم
• He’s having a day off.  او یک روز مرخصی دارد
• Did you have a good holiday?  تعطیلات خوبی داشتید؟

در این حالت شکل مخفف بکار نمی رود.

Have got نیز در این حالت کاربردی ندارد.

• برای توصیف اجبار از have to یا have got to استفاده می کنیم.
• I’ve got to go now, I’m afraid.  من می ترسم باید بروم
• Do you have to leave so soon?  آیا مجبور هستید خیلی زود بروید؟
• Have you got to leave so soon?  آیا مجبور هستید اینقدر زود بروید؟

وقتی have فعل اصلی است، مانند سایر افعال اصلی در زمان کامل نیز بکار می رود. این یعنی می توان از have در جملات زمان کامل یا گذشته دو بار استفاده کرد، یک بار به عنوان فعل کمکی و یک بار به عنوان فعل اصلی.

• We have had enough, thank you.  به اندازه کافی بود، متشکرم
• They had already had several warnings.  آنها قبلاً هشدارهای مختلفی داده بودند

همه دروس گرامر ما