مولاریته و نرمالیته هر دو برای بیان غلظت محلولها به کار میروند، اما تفاوتهای مهمی با هم دارند. درک این تفاوتها برای انجام محاسبات دقیق در آزمایشگاه و درک بهتر واکنشهای شیمیایی ضروری است.
نکات کلیدی
- مولاریته: تعداد مولهای حلشونده در یک ل��تر از محلول است.
- نرمالیته: وزن اکیوالان گرم حلشونده در یک لیتر از محلول است و بسته به نقش محلول در واکنش، مقدار آن تغییر میکند.
- کاربرد نرمالیته: بیشتر در تیتراسیونها استفاده میشود و با تغییر واکنشهای شیمیایی، تغییر میکند.
مولاریته چیست؟
مولاریته، رایجترین روش برای اندازهگیری غلظت محلولها است. این کمیت، به صورت تعداد مولهای حلشونده در یک لیتر محلول تعریف میشود.
به عنوان مثال، یک محلول 1 مولار (1 M) از اسید سولفوریک (H2SO4) حاوی 1 مول اسید سولفوریک در هر لیتر محلول است.
اسید سولفوریک در آب به یونهای H+ و SO4- تفکیک میشود. به ازای هر مول اسید سولف��ریکی که در محلول تفکیک میشود، 2 مول یون H+ و 1 مول یون SO4- تولید میشود. در اینجاست که مفهوم نرمالیته بیشتر به کار میآید.
نرمالیته چیست؟
نرمالیته، معیاری از غلظت است که برابر با وزن اکیوالان گرم در لیتر محلول است. وزن اکیوالان گرم نشاندهنده ظرفیت واکنشپذیری یک مولکول است. نقش محلول در واکنش، نرمالیته آن را تعیین میکند.
به عنوان مثال، در واکنشهای اسیدی، یک محلول 1 مولار H2SO4 نرمالیته (N) برابر با 2 N خواهد داشت، زیرا 2 مول یون H+ در هر لیتر محلول وجود دارد.
اما در واکنشهای رسوب سولفید، جایی که یون SO4- عامل اصلی است، همان محلول 1 مولار H2SO4 نرمالیتهای برابر با 1 N خواهد داشت.
چه زمانی از مولاریته و نرمالیته استفاده کنیم؟
در بیشتر موارد، مولاریته واحد ارجح برای بیان غلظت است. اگر دمای یک آزمایش تغییر کند، بهتر است از مولالیته استفاده شود. نرمالیته بیشتر در محاسبات تیتراسیون کاربرد دارد.
تبدیل مولاریته به نرمالیته
برای تبدیل مولاریته (M) به نرمالیته (N) میتوانید از فرمول زیر استفاده کنید:
N = M * n
در این فرمول، n تعداد اکیوالانها است.
توجه داشته باشید که برای برخی از مواد شیمیایی، N و M یکسان هستند (n برابر با 1 است). این تبدیل تنها زمانی اهمیت پیدا میکند که یونیزاسیون باعث تغییر تعداد اکیوالانها شود.
چگونه نرمالیته میتواند تغییر کند؟
از آنجا که نرمالیته غلظت را با توجه به گونه واکنشدهنده نشان میدهد، واحد غلظت مبهمی است (برخلاف مولاریته). برای درک این موضوع، به تیوسولفات آهن (III) با فرمول Fe2(S2O3)3 توجه کنید. نرمالیته به این بستگی دارد که کدام بخش از واکنش اکسایش-کاهش را بررسی میکنید. اگر گونه واکنشدهنده Fe باشد، یک محلول 1.0 مولار، 2.0 نرمال خواهد بود (دو اتم آهن). با این حال، اگر گونه واکنشدهنده S2O3 باشد، یک محلول 1.0 مولار، 3.0 نرمال خواهد بود (سه مول یون تیوسولفات به ازای هر مول تیوسولفات آهن).
(معمولاً واکنشها به این پیچیدگی نیستند و شما فقط تعداد یونهای H+ را در یک محلول بررسی میکنید.)
این مقاله در سایت علمی
رایشمند منتشر شده است. خوشحال میشویم اگر
دیدگاه و نظر خود را درباره این موضوع با ما و دیگر خوانندگان در میان بگذارید.