رشتهکوههای ایران کدامند؟
ایران کشوری کوهستانی است و بخش مهمی از سیمای طبیعی آن را رشتهکوهها تشکیل میدهند. در یک تقسیمبندی رایج و آموزشی، رشتهکوههای ایران را میتوان در چهار گروه اصلی بررسی کرد: رشتهکوه البرز، رشتهکوه زاگرس، رشتهکوههای مرکزی ایران و رشتهکوههای شرقی ایران.
این تقسیمبندی برای شناخت جغرافیای ایران بسیار کاربردی است، هرچند در مطالعات تخصصی زمینشناسی، ساختار کوهستانی ایران پیچیدهتر از این تقسیمبندی ساده است. در این مطلب، تمرکز اصلی بر همین چهار گروه و قلهها و رشتههای شاخص مرتبط با آنهاست.
رشتهکوههای اصلی ایران در یک نگاه
۱. رشتهکوه البرز
البرز در شمال ایران امتداد دارد و در ناحیه مرکزی خود به بلندترین بخشهای این رشته میرسد. دماوند، بلندترین قله ایران، در همین پهنه قرار گرفته است.
- موقعیت: شمال ایران
- قله شاخص: دماوند
- ارتفاع دماوند: حدود ۵۶۷۰ متر
- قله شاخص دیگر: علمکوه، حدود ۴۸۴۰ تا ۴۸۵۰ متر
۲. رشتهکوه زاگرس
زاگرس یکی از مهمترین پهنههای کوهستانی ایران است که در امتداد بخش بزرگی از غرب و جنوبغرب کشور کشیده شده است. قلهها و رشتههای فرعی متعددی در این پهنه قرار دارند.
- موقعیت: غرب و جنوبغرب ایران
- قله شاخص: دنا
- ارتفاع دنا: حدود ۴۴۰۹ متر
- رشتهها و قلههای شاخص: زردکوه، اشترانکوه و الوند
۳. رشتهکوههای مرکزی ایران
در بخشهای مرکزی ایران نیز مجموعهای از رشتهها و ارتفاعات مهم قرار دارند. این بخش بهویژه در استانهای کرمان و یزد دارای قلههای مرتفعی است.
- موقعیت: بخشهای مرکزی ایران
- قله شاخص: هزار
- ارتفاع قله هزار: حدود ۴۴۶۵ متر
- قلههای شاخص دیگر: لالهزار، جوپار و شیرکوه
۴. رشتهکوههای شرقی ایران
در شرق و جنوبشرق ایران نیز رشتهها و ارتفاعات متعددی وجود دارند که از خراسان تا سیستان و بلوچستان امتداد یافتهاند و در برخی نقاط با نواحی کویری و بیابانی مجاور میشوند.
- موقعیت: شرق و جنوبشرق ایران
- قله شاخص: تفتان
- ارتفاع تفتان: حدود ۳۹۴۱ متر
- قلههای شاخص دیگر: بزمان، بینالود و هزارمسجد
نقشه رشتهکوهها و قلههای شاخص ایران
نقشه زیر برای نمایش موقعیت تقریبی چند قله شاخص در پهنه جغرافیایی ایران طراحی شده است. این نقشه جایگزین نقشههای تخصصی توپوگرافی یا زمینشناسی نیست، اما برای درک موقعیت جغرافیایی رشتهها و قلههای مهم بسیار مناسب است.
نقشه تعاملی ایران و قلههای شاخص
آقداغ هشجین ـ حدود ۳۳۰۳ متر
بزرگنمایی + کوچکنمایی − بازنشانی نقشه
برای مشاهده نام قلهها، نشانگرهای قرمز را لمس یا روی آنها قرار دهید. در رایانه میتوانید نقشه را با ماوس جابهجا کنید.
منبع نقشه: نقشه جغرافیایی ایران، تهیهشده توسط Ikonact و منتشرشده در Wikimedia Commons؛ دادههای توپوگرافی نقشه بر پایه ETOPO1 و دادههای دیگر بر پایه OpenStreetMap هستند.
رشتهکوه البرز
رشتهکوه البرز در شمال ایران و در امتداد جنوب دریای خزر قرار گرفته است. بخش مرکزی البرز از مرتفعترین قسمتهای این رشته به شمار میرود و قلههایی مانند دماوند و علمکوه در آن قرار دارند.
دماوند یک آتشفشان جوان است و با ارتفاعی در حدود ۵۶۷۰ متر، بلندترین قله ایران محسوب میشود. منابع علمی ارتفاع دماوند را با اختلاف جزئی حدود ۵۶۷۱ تا ۵۶۷۸ متر گزارش کردهاند. بنابراین در یک مقاله عمومی بهتر است از عبارت «حدود ۵۶۷۰ متر» استفاده شود.
علمکوه نیز یکی از مهمترین قلههای البرز مرکزی است و ارتفاع آن حدود ۴۸۴۰ تا ۴۸۵۰ متر گزارش شده است. وجود یخچالها و میدانهای یخی در توده علمکوه نیز از ویژگیهای مهم این بخش از البرز است.
نکته: البرز را نباید فقط با دماوند شناخت. دماوند بلندترین قله ایران است، اما البرز مجموعهای گسترده از رشتهها و قلههای متعدد است که در شمال کشور امتداد دارند.
رشتهکوه زاگرس
رشتهکوه زاگرس در غرب و جنوبغرب ایران قرار دارد و یکی از مهمترین ساختارهای طبیعی کشور است. زاگرس در مقیاس جغرافیایی ایران، پهنهای بسیار گسترده است و قلهها و رشتههای متعددی را در بر میگیرد.
دنا یکی از بلندترین بخشهای زاگرس و یکی از شناختهشدهترین قلههای این رشته است و ارتفاع آن حدود ۴۴۰۹ متر گزارش میشود.
در میان نامهای شناختهشده زاگرس میتوان به زردکوه، اشترانکوه، الوند و مجموعه قلههای دنا اشاره کرد. این قلهها از نظر ارتفاع، شکل زمین و موقعیت جغرافیایی یکسان نیستند، اما همگی در شناخت سیمای کوهستانی غرب و جنوبغرب ایران اهمیت دارند.
رشتهکوههای مرکزی ایران
در بخش مرکزی ایران نیز مجموعهای از ارتفاعات و رشتههای مهم وجود دارد که از نظر جغرافیایی با البرز و زاگرس یکسان نیستند.
کوه هزار در استان کرمان با ارتفاعی حدود ۴۴۶۵ متر از مهمترین قلههای این بخش به شمار میرود. لالهزار، جوپار و شیرکوه نیز از دیگر نامهای شناختهشده در ارتفاعات مرکزی ایران هستند.
شیرکوه در استان یزد یکی از شاخصترین ارتفاعات مرکزی ایران است و با ارتفاعی در حدود ۴۰۰۰ متر، در میان قلههای مهم این بخش قرار میگیرد.
رشتهکوههای شرقی ایران
در شرق ایران نیز رشتهها و ارتفاعات متعددی از شمال خراسان تا نواحی جنوبی و جنوبشرقی کشور امتداد دارند. ساختار این ناحیه نسبت به البرز و زاگرس پیوستگی یکسانی ندارد و مجموعهای از رشتهها و ارتفاعات پراکندهتر را شامل میشود.
بینالود در خراسان رضوی، هزارمسجد در خراسان رضوی، و قلههای تفتان و بزمان در سیستان و بلوچستان از نامهای مهم این بخش هستند.
تفتان یکی از شناختهشدهترین قلههای جنوبشرق ایران است و ارتفاع آن حدود ۳۹۴۱ متر گزارش میشود. بزمان نیز یک قله آتشفشانی مهم در جنوبشرق ایران است.
چرا سبلان و سهند در فهرست چهارگانه اصلی نیامدند؟
یکی از پرسشهای رایج درباره تقسیمبندی رشتهکوههای ایران این است که اگر سبلان و سهند از کوههای بسیار مهم ایران هستند، چرا در فهرست چهارگانه اصلی قرار نگرفتهاند؟
دلیل اصلی این است که تقسیمبندی «البرز، زاگرس، مرکزی و شرقی» یک تقسیمبندی ساده و آموزشی برای معرفی پهنههای اصلی کوهستانی ایران است و قرار نیست تمام ساختارهای جغرافیایی و زمینشناسی کشور را به چهار رشته مستقل تبدیل کند.
سبلان با ارتفاع حدود ۴۷۴۰ متر، یکی از مهمترین آتشفشانهای شمالغرب ایران است. منابع ایرانیکا سبلان و سهند را در پهنه آتشفشانی و زمینساختی شمالغرب ایران معرفی میکنند؛ این منطقه از نظر زمینشناسی پیچیده است.
سهند نیز با ارتفاع حدود ۳۷۱۰ متر در جنوبشرق تبریز قرار دارد و یکی از آتشفشانهای بزرگ شمالغرب ایران است.
بنابراین حذف نام سبلان و سهند از یک فهرست آموزشی چهارگانه به معنی کماهمیت بودن این دو کوه نیست؛ بلکه به نوع تقسیمبندی مورد استفاده مربوط میشود.
آقداغ هشجین کجاست؟
آقداغ هشجین از قلههای شناختهشده استان اردبیل است که در بخش خورشرستم شهرستان خلخال و در نزدیکی هشجین قرار دارد. ارتفاع قله آقداغ حدود ۳۳۰۳ متر گزارش شده است.
منطقه آقداغ در جنوبشرق شهرستان خلخال قرار گرفته و بخشی از آن در محدوده منطقه حفاظتشده آقداغ قرار دارد. قله و ارتفاعات اطراف آن از نظر پوشش گیاهی، حیاتوحش و چشمانداز طبیعی اهمیت زیادی دارند.
بنابراین اگر هدف مقاله معرفی رشتهکوههای اصلی ایران باشد، آقداغ را نباید بهعنوان «پنجمین رشتهکوه اصلی ایران» معرفی کرد. جای درست آن در این مقاله، معرفی یک قله و مجموعه ارتفاعات شاخص در شمالغرب ایران است.
مقایسه چند قله شاخص ایران
| قله |
پهنه جغرافیایی |
ارتفاع تقریبی |
استان / ناحیه |
| دماوند |
البرز |
۵۶۷۰ متر |
مازندران / تهران |
| علمکوه |
البرز مرکزی |
حدود ۴۸۵۰ متر |
مازندران |
| سبلان |
شمالغرب ایران |
حدود ۴۷۴۰ متر |
اردبیل |
| هزار |
ارتفاعات مرکزی |
حدود ۴۴۶۵ متر |
کرمان |
| دنا |
زاگرس |
حدود ۴۴۰۹ متر |
کهگیلویه و بویراحمد |
| شیرکوه |
مرکز ایران |
حدود ۴۰۰۰ متر |
یزد |
| تفتان |
شرق و جنوبشرق |
حدود ۳۹۴۱ متر |
سیستان و بلوچستان |
| سهند |
شمالغرب ایران |
حدود ۳۷۱۰ متر |
آذربایجان شرقی |
| آقداغ هشجین |
شمالغرب ایران |
حدود ۳۳۰۳ متر |
اردبیل، خورشرستم، خلخال |
| بینالود |
شرق ایران |
حدود ۳۲۱۱ متر |
خراسان رضوی |
بلندترین کوه ایران کدام است؟
دماوند بلندترین قله ایران است و در بخش مرکزی رشتهکوه البرز قرار دارد. ارتفاع آن حدود ۵۶۷۰ متر است.
در نتیجه، اگر سؤال این باشد که «بلندترین قله ایران در کدام رشتهکوه قرار دارد؟» پاسخ رشتهکوه البرز است.
آیا علمکوه دومین قله بلند ایران است؟
در فهرستهای رایج کوهنوردی ایران، علمکوه با ارتفاع حدود ۴۸۵۰ متر یکی از بلندترین قلههای کشور و دومین قله بلند شناختهشده ایران پس از دماوند معرفی میشود. با این حال، در مقایسههای ارتفاعی بهتر است همیشه به منبع و روش اندازهگیری ارتفاع توجه شود.
جمعبندی؛ رشتهکوههای اصلی ایران کدامند؟
اگر بخواهیم پاسخ را کوتاه و روشن بیان کنیم، در یک تقسیمبندی رایج میتوان رشتهکوههای ایران را در چهار گروه اصلی بررسی کرد:
- رشتهکوه البرز در شمال ایران
- رشتهکوه زاگرس در غرب و جنوبغرب ایران
- رشتهکوهها و ارتفاعات مرکزی ایران
- رشتهکوهها و ارتفاعات شرقی ایران
در کنار این چهار گروه اصلی، ساختارهای مهمی در شمالغرب ایران مانند سبلان و سهند نیز وجود دارند که به دلیل ویژگیهای جغرافیایی و زمینشناسی خاص خود، بهتر است جداگانه معرفی شوند. همچنین قلههایی مانند آقداغ هشجین، هزار، شیرکوه و تفتان برای شناخت تنوع ارتفاعات ایران اهمیت دارند.
پرسشهای متداول درباره رشتهکوههای ایران
بلندترین رشتهکوه ایران کدام است؟
برای پاسخ به این سؤال باید توجه داشت که طول و گستردگی یک رشتهکوه با ارتفاع بلندترین قله آن یکی نیست. البرز و زاگرس هر دو از مهمترین و گستردهترین رشتههای ایران هستند و دماوند بلندترین قله ایران در البرز قرار دارد.
بلندترین قله ایران کدام است؟
دماوند با ارتفاع حدود ۵۶۷۰ متر بلندترین قله ایران است.
آیا سبلان جزو البرز است؟
در این مقاله سبلان بهعنوان یکی از ساختارهای مهم شمالغرب ایران معرفی شده است، نه بهعنوان یک قله از البرز مرکزی. منطقه سبلان و سهند از نظر زمینشناسی و آتشفشانی ویژگیهای خاص خود را دارند.
آقداغ هشجین کجاست؟
آقداغ در بخش خورشرستم شهرستان خلخال در استان اردبیل و در نزدیکی هشجین قرار دارد. ارتفاع قله حدود ۳۳۰۳ متر گزارش شده است.
دومین قله بلند ایران کدام است؟
علمکوه با ارتفاع حدود ۴۸۵۰ متر در فهرستهای رایج کوهنوردی ایران، دومین قله بلند کشور پس از دماوند شناخته میشود.