کمتر از یک دهه پیش، اقتصاد اسرائیل به خاطر خشکسالی بر لبه پرتگاه قرار گرفت. این در حالی است که گزارش ها نیز نشان می دهد منطقه خاورمیانه در بدترین دوره خشکسالی 900 سال اخیرش است. اما با این که تغییرات آب و هوایی تأثیرات بدی بر منطقه خاورمیانه به جا گذاشته اسراییل نه تنها از این وضعیت جان سالم به در برده بلکه منابع آب خود را بهبود هم داده است. آن چه اسراییل را در مقابل بحران خشکسالی مقاوم کرده انجام سرمایه گذاری در فناوری آب بوده است. چنان که در حال حاضر خودش را ابرقدرت جهانی آب می خواند.
بعد از جنگ جهانی اول بیشتر مردم جهان شهرنشین شدند و کشاورزی را یادگار گذشتگان می دیدند ولی اسراییل کشاورزی را پایه و اساس قدرت اقتصادی آینده خود می دانست. به این ترتیب با این که در بسیاری از کشورهای صنعتی از میزان زمین های اختصاص یافته به کشاورزی کاسته می شد درواقع بر وسعت زمین های کشاورزی اسراییل افزوده می شد.
اما رونق کشاورزی همراه با ادامه روند رشد جمعیت در اسرائیل، آسیبی جدی بر ظرفیت آب آن وارد کرد. به قدری از سطح دریای جلیل، یکی از چند منبع قابل اتکای آب شیرین اسراییل در سال 2010 کاسته شد و نمک به اندازه ای در این دریاچه تاریخی نفوذ کرد که احتمال می رفت برای همیشه آسیب ببیند.
تلاش برای محافظت از منابع آبی و بازیافت آب بخشی از برنامه بازسازی زیرساخت های آب اسراییل بوده است اما این آب شیرین کن ها هستند که نقشی محوری را در تبدیل اسراییل از وضعیت خشکسالی شدید به وضعیتی که بیش از نیازهایش آب شیرین داشته باشد ایفا کرده اند.
به گفته نویسنده ای به نام «روآن جاکوبسن»، به تازگی مشخص شده که رکن اصلی تجدید حیات منابع آب اسرائیل، کارخانه آب شیرین کن سورک (Sorek) است که بزرگ ترین کارخانه آب شیرین کن اسمز- معکوس (RO) جهان است. شیرین کردن آب راهی برای جلوگیری از کاهش منابع آب های زیرزمینی و به گل ننشستن اقتصادی است که آب در آن کمیاب است. البته منتقدان مدتی مدید به این فن آوری به خاطر انرژی بر بودن و هزینه بر بودن حمله می کردند. نقطه تمایز کارخانه سورک، پیشرفت آن در طراحی و همچنین استفاده از موادی است که آن را به صورت «ارزان ترین» کارخانه آب شیرین کنی که تا به حال ثبت شده در آورده است.
با موفقیت کارخانه سورک حالا این شرکت چشم انداز کسب و کار بزرگی را در سراسر جهان می بیند. یک شاخه فرعی شرکت سورک، کارخانه آب شیرین کن «کارلسبد» را در خارج از سن دیگوی آمریکا طراحی کرده است. این کارخانه که روزانه 50 میلیون گالن آب شیرین را به مناطق اطراف منتقل می کند، بزرگ ترین مرکز از این دست در آمریکای شمالی است.
به این ترتیب یک چرخش کامل در وضعیت اسرائیل به وجود آمده است. در سال 2004 اسراییل برای تأمین آب مورد نیازش به آب باران و سفره های آب زیر زمینی وابسته بود. حالا علاوه بر کارخانه سورک، سه کارخانه آب شیرین کن دیگر نیز به زودی افتتاح می شوند که می توانند در حدود نیمی از آب شیرین مورد نیاز اسرائیل را فراهم کنند. به این کارخانه ها می توان برنامه بازیافت آب و آبیاری قطره ای (آن چه روزنامه اسراییلی هاآرتص آن را «جام مقدس» می نامد) را افزود که نقشی کلیدی را در بهره وری بالای بخش کشاورزی اسراییل در مقایسه با سایر نقاط جهان ایفا می کند.