آلبرت اینشتین در سال ۱۹۱۵ با انتشار نظریه‌ی نسبیت عام، انقلابی در درک ما از جهان پدید آورد. در دنیای تئوری، فضا و زمان همانند پارچه‌ای هستند که حتی تا دورترین نقاط جهان هم گسترش پیدا کرده‌اند. هنگامی که ماده و انرژی این پارچه را به سمت پایین فشار می‌دهند، آنها با این کار در واقع هندسه آن را تغییر می‌دهند.

یک تیم بین‌المللی از ستاره‌ شناسان، به تازگی اطلاعاتی از اکتشافات اخیر خود درباره‌ی یافتن سیاره‌های جدید در منظومه‌ی شمسی منتشر کرده‌اند. این گروه از ستاره شناسان، اعلام کرده‌اند که به تازگی یک سیاره ی کوتوله را در مداری بعد از مدار نپتون کشف کرده‌اند که به دور خورشید می‌چرخد. این سیاره‌‌ی جدید در حال حاضر 2015RR245 نام دارد. قطر این سیاره‌ی کوتوله، ۷۰۰ کیلومتر است و مدار گردش آن در فاصله‌ای حدود ۱۲۰ برابر فاصله‌ی زمین تا خورشید، این سیاره را به دور خورشید می‌گرداند.
 

یک کوتوله‌ی قهوه‌ای که به نام وایز ۰۸۵۵ یا WISE 0855 شناخته می‌شود، در واقع سردترین جرم شناخته شده‌ی خارج از منظومه شمسی ما است. در حال حاضر به علت نور بسیار کم این جرم کیهانی، چیز زیادی درباره‌ی آن نمی‌دانیم. از سویی این یافته‌ها می‌توانند به ما در شناسایی بیشتر ترکیب این اجرام فراخورشیدی و همچنین شناسایی و بررسی رفتار غول‌های گازی همانند سیاره‌ی مشتری کمک کنند.

محققان نقشه‌ای سه بعدی از جهان ما را که تنها بخشی از آن با حدود ۱.۲ میلیون کهکشان را شامل می‌شود ساخته‌اند. این نقشه می‌تواند به دانشمندان برای درک بهتر نحوه‌ی بزرگ‌تر شدن جهان اطراف کمک کند. جهان اطراف ما با نیروی مرموز و ناشناخته‌ای در حال رشد است و شاید این نقشه بتواند در شناخت آن به ما کمک کند.
 

ابرهای صاعقه‌دار اسیدی، سطح سوزان، فشار اتمسفری که می‌تواند استخوان‌هایتان را بشکند و محیط طاقت‌فرسای سیاره‌‌ی زهره، آن را به یکی از بدترین و غیر جذاب‌ترین مکان‌های منظومه‌ی شمسی بدل کرده است. اما یافته‌های جدید نشان می‌دهند که در مراحل آغازین حیات بر روی زمین، احتمالا سیاره‌ی زهره نیز قابل سکونت بوده است.

بررسی‌های صورت گرفته در یک مطالعه‌ی جدید نشان می‌دهد که زمان آن رسیده است تا دیگر سیارات قابل سکونت را پیدا کنیم. هر چند که ممکن است این تعداد سیارات بسیار کم‌تر از تصور ما باشند.
 

از زمان‌های خیلی دور، ستارگان خوشه‌ی پروین از محبوبیت و جذابیت خاصی بین مردم برخوردار بوده‌اند. از این ستارگان در اسناد ژاپنی، آیین‌های هندو، اسلام، مسیحیت و حتی اسطوره‌هایی چون سلت‌ها، آزتک‌، مائوری و سو یاد شده است.
 

فرض کنید که قصد یک سفر کاوشگری در منظومه‌ی ‌شمسی را دارید. طبیعتا قبل از هر کار از شما انتظار می‌رود که سفینه‌ی ‌فضایی خود را تمام و کمال تمیز کنید. هر ماموری که از طرف ناسا راهی فضا می‌شود باید به اصلی به نام "حفاظت سیاره‌ای" اعلام وفاداری کند. این قانون مانع از ورود "آلودگی مضر" در فضای اکتشافی واقع در منظومه‌ی ‌شمسی می‌شود. چرا که باید اطمینان حاصل شود که فضاپیمای کاوش‌گر، میکروب‌های مضر زمین را به سیارات همسایه انتقال نخواهد داد.
 

این کهکشان کاملا تاریک است و به همین دلیل برای دهه‌ها از نظرها به دور مانده است. در حال حاضر تیم پژوهشی که پشت این کشف جالب قرار دارند، پی برده‌اند که چرا این کهکشان با داشتن چنین کمبود ستاره‌ای، از هم متلاشی نمی‌شود. نکته‌ی کلیدی این است که ۹۹.۹۹ درصد این کهکشان از ماده‌ی تاریک ساخته شده است.
 

ناسا به تازگی تایید کرده است که قمری جدید برای زمین کشف شده است. البته این قمر هم‌اندازه‌ی ماه ما نیست و ابعاد آن به قدری کوچک است که می‌توان آن را یک سیارک در اعماق فضا دانست که به صورت کاملا تصادفی دور زمین نیز می‌چرخد.
 

محسن بهرامی اعلام کرد: «باید تولید برخی فناوری‌ها در داخل انجام شود و دیگر فناوری‌ها را می‌توان در تعامل با کشورهای دیگر جذب و خریداری کرد؛ اما برای بهره گیری از آنها نیز باید آماده باشیم و این همان وجه مقاومتی بودن سازمان است.»
 

یک کهکشان دوردست که در فاصله‌ای حدود ۵۵۵ میلیون سال نوری از سیاره‌ی ما فاصله دارد، از مدت‌ها پیش دانشمندان را به علت تغییرات خود در میزان روشنایی درخشش خود به خود جذب کرده است. اما روند تاریک شدن اخیری که در آن کهکشان مشاهده شده، نشان می‌دهد که رویداد عجیب و غیرمعمولی در کهکشان مارکاریان ۱۰۱۸  (Markarian 1018) در حال رخ دادن است.
 

اولین ایستگاه فضایی چین قرار است با پایان تلخی رو به رو شود. گفته شده کنترل این ایستگاه که ۸.۵ تن وزن دارد از دست خارج شده و قرار است اواخر سال آینده میلادی وارد جو زمین گشته و به نقطه‌ای نامعلوم سقوط کند.
 

گروهی از پژوهشگران به سرپرستی تکنولوژیست اصلی و سابق ناسا امیدوار به پرتاب ماهواره‌ای به فضا هستند که در آن از آب به عنوان منبع سوخت استفاده شده باشد. اعضای این تیم از دانشگاه کورنل هستند و توسط میسون پک (Mason Peck) هدایت می‌شوند، آنها قصد دارند تا دستگاه خود را به عنوان نخستین کیوب‌ست (Cubesat) با اندازه‌ی یک جعبه کفش به مدار کره‌ی ماه ارسال کرده و در ادامه نیز بتوانند پتانسیل موجود در آب را برای استفاده به عنوان منبع سوخت در یک فضاپیما به نمایش بگذارند.
 

حدود یک ماه پیش بود که ما شاهد وقوع انفجاری در حین یکی از پرتاب‌های اسپس ایکس بودیم. در این حادثه، عملیات پرتاب فالکون ۹ (Falcon 9) به فضا در مراحل بسیار اولیه و حتی پیش از اینکه به طور عملی شروع شود در اثر یک انفجار، نیمه‌تمام مانده و موشک مذکور نیز به گلوله‌ای از آتش بدل شده و در نهایت هم از میان رفت. اکنون به نظر می‌رسد که این کمپانی فضایی پس از چند ماه وقفه قصد بازگشت دوباره به عرصه‌ی آزمایش‌های فضایی را دارد و بر این اساس، اعلام شده که قرار است در ماه نوامبر این اتفاق رخ دهد.
 

آیا باید در سیاه‌اری دیگر به دنیا می‌آمدیم؟ آیا در زمان درستی پا به جهان گذاشته‌ایم؟ در دنیای اطراف ما چه می‌گذرد؟ مقاله زیر به شما در شناخت دیگر سیاره‌ها و احتمال وجود حیات در آنها کمک خواهد کرد.
 

یک تحقیق جدید نشان می‌دهد، احتمالا برخورد یک جرم آسمانی بزرگ با زمین، قبل از تشکیل پوسته‌ی آن، دلیل وجود پلاتینیوم، طلا و دیگر عناصر گرانبها در روی زمین است. پیش از این تصور می‌شد که برخورد‌های کوچک، این عناصر گرانبها را به زمین منتقل کرده‌اند. ولی یافته‌های جدید عکس چنین رویدادی را نشان می‌دهد؛ یعنی اینکه گذشته‌ی کره‌ی زمین، بسیار کم افت و خیز‌تر از آن چیزی بوده است که قبلا پنداشته می‌شد.
 

در فوریه‌ی همین سال بود که فیزیک‌دانان در نهایت پس از سال‌ها موفق به کشف امواج گرانشی شدند. امواج گرانشی به ناهمواری‌های کوچک در فضا-زمان گفته می‌شود که وجودشان تقریبا یک قرن پیش توسط آلبرت اینشتین پیش‌بینی شده بود.
 

ستاره‌شناسان نوع جدیدی از سیستم ستاره‌ای را کشف کرده‌اند که تمام دانسته‌های ما در مورد منظومه‌های خورشیدی را نقض می‌کند. این سیستم، دودویی (binary-binary) نامیده شده است، چرا که در منظومه‌ی فوق دو ستاره وجود دارد که با فاصله‌ی کمی با یکدیگر به دور هم می‌چرخند. در این منظومه دو سازه‌ی بسیار بزرگ هم وجود دارد که در مدار خودشان به دور ستاره‌ی اصلی در حال گردش هستند. چنین پدیده‌ای در واقع نخستین نوع از اینگونه سیستم به شمار می‌رود که تا به حال کشف شده است. وجود چنین منظومه‌ای به این معنی است که شاید تصور ما از چگونگی پدید‌ آمدن منظومه‌های خورشیدی بسیار نادرست باشد.
 

در روز ۲۰ ماه مه سال ۲۰۱۵، ارتش ایالات متحده، هواپیمای فضایی رباتیک X-37B را برای قرار گرفتن در مدار زمین راه‌اندازی کرد. این هواپیما برای انجام چهارمین ماموریت فوق سری خود در مدار قرار گرفته بود.